Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 2396/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ- ΕΥΘΥΝΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΑ ΜΕ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ Ή ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΟΣ.ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ,ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ , ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ

Αριθμός Απόφασης
2396/2017
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Τμήμα 14 ο
Συγκροτήθηκε από το Δικαστή, Διονύσιο Παλλαδινό, Εφέτη που ορίστηκε από το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Εφετείου και από τη Γραμματέα, Ιωάννα Ξανθάκη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 16 Φεβρουαρίου 2017, να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ : .............. του ..................., κατοίκου ., οδός.............., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σπυριδούλα-Αλεξάνδρα Ταπόγλου.
ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ : ................... του ..............., ο οποίος δεν παραστάθηκε, καθότι απεβίωσε την 19-10-2015 και την δίκη συνεχίζουν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, ανήλικοι, α) .................... του ................... και β) ...................... του .........., οι οποίοι εκπροσωπούνται από τους γονείς τους 1)...................... του ...................., 2) ..............., κατοίκων.............., ........................, με την ιδιότητα τους ως νομίμων εκπροσώπων των ανηλίκων τέκνων τους, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Τσαλίκίδη.
Ο ενάγων, .............. του .............., με την από 14-6-2011 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 8807/22-6-2011 αγωνή του, προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτή.
Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ' αριθμό 4086/2015 οριστική του απόφαση με την οποία δέχθηκε την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο τέταρτος εναγόμενος και ήδη εκκαλών, με την από 15-3-2016 και με αριθμό κατάθεσης 723/16-3-2016 έφεσή του.
Στο μεταξύ συνεπεία θανάτου (την 19-10-2015) του ενάγοντος .............. του ......... επήλθε βίαιη διακοπή της δίκης και αυτή συνεχίστηκε με τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του α) .του ............. και β) ................. του ................, όπ.....ως νόμιμα εκπροσωπούνται από τους 1)...........και 2}..................του ..........
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α, 287 παρ. 1 και 290 του Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι η βίαιη διακοπή της δίκης που επέρχεται από το θάνατο του διαδίκου, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορεί να γνωστοποιηθεί διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί αμέσως συζήτηση της υπόθεσης (Ολ. ΑΠ 22/2000, δημοσίευση
Νόμος). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο απόσπασμα της από 23-2-2016 ληξιαρχικής πράξης θανάτου, που συνέταξε ο ληξίαρχος ..................του Δήμου .............., στις 19-10-2015, απεβίωσε στη ..............., ο ................, εκκαλών, ο οποίος, όπως είχε, κατά τον χρόνο του θανάτου του, πλησιέστερους συγγενείς τα τρία τέκνα του .............., ........................, ................ και την σύζυγο του .............. Ολοι οι ανωτέρω αποποιήθηκαν την επαχθείσα κληρονομιά με αποτέλεσμα να υπεισέλθουν ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος, εφεσιβλήτου, τα ανήλικα τέκνα του υιού του ............... α)....................και β) ................ Οι τελευταίοι, εξ' αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος εκκαλούντος, .......................όπως νόμιμα εκπροσωπούνται, δήλωσαν στο ακροατήριο δια του συνηγόρου τους Εμμανουήλ Τσαλκίδη, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης τον θάνατο του πιο πάνω αιτούντος και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης που βιαίως διακόπηκε λόγω του θανάτου αυτού. Ενόψει αυτών, νομίμως επαναλαμβάνεται μεταξύ του εκκαλούντος και των παραπάνω εξ αδιαθέτου κληρονόμων του εφεσιβλήτου η προκείμενη δίκη.
Από την διάταξη του άρθρου 528 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 44 παρ. 2 του Ν. 3994/2011, που ορίζει ότι «Αν ασκηθεί έφεση από διάδικο που δικάσθηκε ερήμην, η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους, ανεξάρτητα από τη διαδικασία που τηρήθηκε. Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως», σαφώς συνάγεται ότι αν ασκηθεί έφεση κατά ερήμην απόφασης, η οποία λειτουργεί ως υποκατάστατο αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας, εξαφανίζεται η εκκαλούμενη απόφαση μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, χωρίς έρευνα των λόγων της έφεσης, με την προϋπόθεση του παραδεκτού της τελευταίας (ΑΠ 1015/2005, ΑΠ 906/2008, δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Στην προκείμενη περίπτωση, εισάγεται προς συζήτηση η από 15-3-2016 και με αριθμό κατάθεσης 723/16-3-2016 έφεση του εκκαλούντος. Η υπό κρίση έφεση κατά της οριστικής απόφασης 4086/10-7-2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου, το οποίο δίκασε την από 14-6-2011 και με γενικό αριθμό κατάθεσης 112208/2011 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 8708/2011, αγωγή του ενάγοντος, ήδη εφεσιβλήτου, κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του τέταρτου εναγομένου και ήδη εκκαλούντος, που έγινε δεκτή, ως βάσιμη κατ' ουσίαν, λόγω του τεκμηρίου ομολογίας των περιεχομένων σε αυτήν ισχυρισμών, αρμόδια καθ' ύλην και κατά τόπο (άρθρο 19 του ΚΠολΔ) φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 516, 518 παρ.1 του ΚΠολΔ), καθόσον α) δεν προκύπτει και δεν προβάλλεται κάποιος λόγος απαραδέκτου, β) η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στις 15-2-2016 και η έφεση κατατέθηκε στις 16-3-2016, και γ) καταβλήθηκε το κατά νόμο παράβολο (βλ. σχετική σημείωση της γραμματέα κάτω από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της έφεσης). Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εκκαλών δεν γνώριζε κατά την άσκηση της έφεσης των επελθόντα θάνατο του ενάγοντος. Επομένως, πρέπει η υπό κρίση έφεση να γίνει δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν και εφόσον, εκκαλείται για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και κακή εφαρμογή νόμου, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση ως προς τον τέταρτο εναγόμενο, να κρατηθεί η υπόθεση, να λάβει χώρα αναδίκαση της αγωγής από το Δικαστήριο αυτό και να ερευνηθεί η αγωγή ως προς την νομική και την ουσιαστική της βασιμότητα.
Με την από 14-6-2011 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 8807/22-6-2011 αγωγή, ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι η πρώτη εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία «.............ΟΕ», της οποίας οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, .............. και ............ , είναι ομόρρυθμα μέλη της, του οφείλει χρηματικό ποσό των 39.000 ευρώ για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα το χρονικό διάστημα από 14-4-2009 έως και 4-11-2010. Ότι έχει κατά της ομόρρυθμης εταιρείας απαίτηση εξ αναγωγής από την 62382219-7 τραπεζική επιταγή της «Geniki Bank», ποσού 10.000 ευρώ, με ημερομηνία έκδοσης την 20-1-2011, από τον ................, σε διαταγή της πρώτης εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία «.....................», η οποία οπισθογραφήθηκε και του παραδόθηκε από την ομόρρυθμη εταιρεία την 12-11-2010, που αν και εμφανίστηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα την 26-1-2011 δεν πληρώθηκε, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων. Ότι οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, ήταν συγκύριοι κατά ποσοστό 50% ενός διαμερίσματος επιφανείας 107τμ, εμπορικής αξίας 200.000 ευρώ που βρίσκεται στον δεύτερο πάνω από το ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας επί της οδού ...............αριθμός ............., στην ...............Αττικής. Ότι το διαμέρισμα αυτό αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των δεύτερου και τρίτου των εναγομένων. Ότι την 13-12-2010 οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων μεταβίβασαν λόγω πώλησης το μοναδικό αυτό περιουσιακό τους στοιχείο, με το 28679/13-12-2010 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Νίκαιας, ......................., που μεταγράφηκε νόμιμα, στον τέταρτο ενάγοντα, εκκαλούντα. Ότι ο τέταρτος ενάγων γνώριζε κατά τον χρόνο της μεταβίβασης ότι το διαμέρισμα αυτό αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των δεύτερου και τρίτου εναγομένων. Με το ιστορικό αυτό και μετά παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, που έγινε με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ενάγοντος που καταχωρήθηκε στα πρακτικά του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (223, 295, 297 του ΚΠολΔ), ζήτησε να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι του οφείλουν εις ολόκηρον το χρηματικό ποσό των 49.700 ευρώ, εκ των οποίων το χρηματικό ποσό των 10.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από τις 26-1-2011 και το χρηματικό ποσό των 39.700 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της παράδοσης κάθε εμπορεύματος, άλλως ολόκληρο το χρηματικό ποσό με το νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής και να καταδικαστούν στη δικαστική του δαπάνη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε την αγωγή ως βάσιμη. Κατά της εκκαλούμενης απόφασης παραπονείται ο ενάγων, ήδη εκκαλών, με την έφεση του, για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και κακή εφαρμογή του νόμου, και ζητεί την εξαφάνισή της, προκειμένου να απορριφθεί η αγωγή.
Με τη διάταξη του άρθρου 479 του ΑΚ, στην οποία ορίζεται ότι "αν με σύμβαση μεταβιβάστηκε περιουσία ή επιχείρηση αυτός που αποκτά ευθύνεται απέναντι στο δανειστή έως την αξία των μεταβιβαζομένων στοιχείων για χρέη που ανήκουν στην περιουσία ή στην επιχείρηση. Η ευθύνη αυτού που μεταβιβάζει εξακολουθεί να υπάρχει...", καθιερώνεται αναγκαστική εκ του νόμου σωρευτική αναδοχή των χρεών με την έννοια του άρθρου 477 του ΑΚ και δημιουργείται έτσι παθητική εις ολόκληρον ενοχή μεταξύ του μεταβιβάζοντος και του αποκτώντος, από αυτούς δε τους δύο ο μεν πρώτος ευθύνεται απεριόριστα, ο δε δεύτερος περιορισμένα και συγκεκριμένα μέχρι την αξία των μεταβιβαζομένων κατά τον χρόνο της μεταβίβασης. Για την δημιουργία, όμως, της σωρευτικής αυτής αναδοχής απαιτείται να περιλαμβάνει η μεταβίβαση ένα προς ένα όλα τα στοιχεία, που συνιστούν το ενεργητικό της περιουσίας, έστω και αν εξαιρέθηκαν από αυτή αντικείμενα ασήμαντης αξίας. Επί μεταβίωασης μεμονωμένων αντικειμένων, πρέπει αυτά να αποτελούν όλο το ενεργητικό της περιουσίας ή το σημαντικότερο ποσοστό αυτής. Επιπλέον, πρέπει να τελούσε εν γνώσει ο αποκτών, ότι του μεταβιβάστηκε η όλη περιουσία ως σύνολο ή το σημαντικότερο ποσοστό της. Η γνώση αυτή θεωρείται ότι υπάρχει και όταν, ενόψει των συνθηκών υπό τις οποίες έγινε η μεταβίβαση, γνώριζε ο αποκτών την εν γένει περιουσιακή κατάσταση του μεταβιβάζοντος και μπορούσε να αντιληφθεί ότι η περιουσία που του μεταβιβάστηκε αποτελούσε το σύνολο αυτής ή το σημαντικότερο ποσοστό της. Ως χρέη της περιουσίας που μεταβιβάστηκε, νοούνται οποιασδήποτε φύσης, είτε από σύμβαση είτε από αδικοπραξία (εκτός των προσωποπαγών), αρκεί ο γενεσιουργός αυτών νομικός λόγος να υπήρχε κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, με την έννοια δε αυτή περιλαμβάνονται και εκείνα που, κατά τον χρόνο της μεταβιβαστικής σύμβασης, τελούν υπό προθεσμία ή αίρεση, καθώς και εκείνα που προέρχονται από μεταβολή ή επέκταση της ενοχής, η οποία υπήρχε κατά τον χρόνο τη μεταβίβασης. Για την ευθύνη του αποκτώντος δεν απαιτείται να γνώριζε αυτός την ύπαρξη των χρεών, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, ούτε επίσης απαιτείται αυτά να είχαν αναγνωρισθεί δικαστικώς σε δίκη μεταξύ του μεταβιβάζοντος οφειλέτη και του δανειστή, μέχρι του χρόνου της μεταβίβασης (ΑΠ 1039/2010, ΑΠ 910/2010, δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Περαιτέρω, η αγωγή του δανειστή, με έρεισμα την ύπαρξη σύμβασης για μεταβίβαση περιουσίας ή ποσοστού αυτής, πρέπει να διαλαμβάνει α) την ύπαρξη τέτοιας σύμβασης, β) τις κατά του μεταβιβάσανΐος απαιτήσεις, του, που είχαν γεννηθεί πριν από τη σύμβαση και γ) σε περίπτωση μεταβίβασης μεμονωμένων περιουσιακών στοιχείων που εξαντλούν την περιουσία ή αποτελούν το πλέον σημαντικό τμήμα αυτής, το γεγονός ότι εκείνος που απέκτησε γνώριζε αυτό ή ήταν σε θέση να το γνωρίζει, κατά τις αντιλήψεις των συναλλαγών (ΑΠ 1486/2014, δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Ο εναγόμενος που απέκτησε κατά την ανωτέρω διάταξη, δικαιούται ν' αποκρούσει την πληρωμή των χρεών, αν το ενεργητικό της περιουσίας δεν αρκεί για τον σκοπό αυτό προτείνοντας τον ισχυρισμό αυτό με ένσταση (ΑΠ 702/2003, δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Στην προκείμενη περίπτωση, εκτίθεται στην ένδικη αγωγή η ιδιότητα του δευτέρου και τρίτου των εναγομένων ως ομορρύθμων εταίρων της πρώτης εναγομένης. Η μεταβίβαση από αυτούς, την 13-12-2010, του μοναδικού περιουσιακού τους στοιχείο, του περιγραφόμενου στην αγωνή διαμερίσματος, αξίας 200.000 ευρώ, λόγω πώλησης στον τέταρτο εναγόμενο, η γνώση του τέταρτου εναγομένου περί του ότι το περιουσιακό αυτό στοιχείο αποτελούσε το μοναδικό ενεργητικό της περιουσίας του δεύτερου και τρίτου των εναγόντων και η οφειλή της πρώτης εναγομένης προς τον ενάγοντα, χρηματικού ποσού 39.700 ευρώ, από πώληση και παράδοση εμπορευμάτων το χρονικό διάστημα από 14-4-2009 έως 4-11-2010. Επομένως, η αγωγή ως προς το παραπάνω χρηματικό ποσό και ως προς τους νόμιμους τόκου από την επόμενη ημέρα της επίδοσης αυτής, είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 479, 481, 297, 298, 1710, 1813,α 346 του ΑΚ, 70, 176 του ΚΠολΔ και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του τέταρτου εναγομένου, εφεσιβλήτου. Ως προς το κονδύλιο των 10.000 ευρώ, από απαίτηση εξ αναγωγής από την 62382219-7 τραπεζική επιταγή της «Geniki Bank», ποσού 10.000 ευρώ, με ημερομηνία έκδοσης την 20-1-2011, από τον ............, σε διαταγή της πρώτης εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία....
«..............», η οποία οπισθογραφήθηκε και παραδόθηκε στον ενάγοντα από την ομόρρυθμη εταιρεία, που αν και εμφανίστηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα την 26-1-2011 δεν πληρώθηκε, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων, η αγωγή είναι μη νόμιμη και απορριπτέα, διότι η απαίτηση εξ αναγωγής του ενάγοντος γεννήθηκε την 26-1-2011, ήτοι μετά την μεταβίβαση του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου του δεύτερου και τρίτου των εναγόντων, που πραγματοποιήθηκε την 13-12-2010. Περαιτέρω και το αίτημα καταβολής τόκων από την παράδοση των πωληθέντων από τον ενάγοντα εμπορευμάτων στην πρώτη εναγομένη, αγωγή είναι μη νόμιμο, αφού δεν γίνεται επίκληση όχλησης αυτής. Ακολούθως, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη η αγωγή, πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Από την εκτίμηση των ένορκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, ενός για κάθε πλευρά, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού και απ' όλα ανεξαιρέτως τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση, είτε προς έμμεση απόδειξη, μεταξύ των οποίων ως δικαστικών τεκμηρίων, συμπεριλαμβανομένων και των από ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων που περιέχονται στα πρακτικά 866/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που λήφθηκαν, στο πλαίσιο άλλης δίκης μεταξύ των ιδίων διαδίκων, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Q δεύτερος και τρίτος των εναγομένων είναι ομόρρυθμοι εταίροι της πρώτης εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία «...............», η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της κατασκευής και τοποθέτησης σιδηροκατασκευών και κατασκευών από αλουμίνιο, ο δε αρχικά ενάγων είναι έμπορος τζαμιών. Με διαδοχικές συμβάσεις πώλησης, που καταρτίστηκαν μεταξύ της ομόρρυθμης εταιρείας και του αρχικά ενάγοντος, ο τελευταίος ανέλαβε την υποχρέωση να προμηθεύσει στην ως άνω εταιρεία ποσότητες εμπορευμάτων, με πίστωση του τιμήματος και με την συμφωνία να καταβληθεί αυτό το αργότερο έως το τέλος του μηνός Νοεμβρίου του έτους 2010. Ειδικότερα, πώλησε και παρέδωσε στην πρώτη εναγομένη τις παρακάτω ποσότητες τζαμιών αντί του παρακάτω τιμήματος: 1) Στις 14-4-2009 με τίμημα 930,28 ευρώ, 2) στις 25-4-2009 με τίμημα 622,07 ευρώ, 3) στις 27-4-2009 με τίμημα 506,34 ευρώ 4) στις 16-6-2009 με τίμημα 4.994,92 ευρώ, 5) στις 29-06-2009 με τίμημα 2.329,42 ευρώ, 6) στις 06-07-2009 με τίμημα 460,24 ευρώ, 7) στις 24-08-2009 με τίμημα 278,98 ευρώ, 8) στις 30-09-2009 με τίμημα 598,27 ευρώ, 9) στις 30-09-2009 με τίμημα 551,68 ευρώ, 10) στις 01-10-2009 με τίμημα 678,30 ευρώ, 11) στις 06-10-2009 με τίμημα 877,92 ευρώ, 12) στις 20-10-2009 με τίμημα  770,82 ευρώ, 13) στις 23-12-2009 με τίμημα 1.206,06 ευρώ, 14) στις 26-12-2009 με τίμημα 142,50 ευρώ, 15) στις 29-12-2009 με τίμημα 273,40 ευρώ 16) στις 30-12-2009 με τίμημα 396,86 ευρώ, 17) στις 23-12-2009 με τίμημα 202,96 ευρώ, 18) στις 27-01-2010 με τίμημα των 272,96 ευρώ, 19) στις 23-12-2009 με τίμημα των 368,49 ευρώ, 20) στις 16-02-2010 με τίμημα των 389,22 ευρώ, 21) στις 17-02-2010 με τίμημα των 654,07 ευρώ, 22) στις 17-02-2010 με τίμημα των 818,05 ευρώ, 23) στις 28-02-2010 με τίμημα 174,50 ευρώ, 24) στις 12-02-2010 με τίμημα 247,81 ευρώ, 25) στις 20-03-2010 με τίμημα 844,99 ευρώ, 26) στις 26-02-2010 με τίμημα 452,03 ευρώ, 26) στις 26-02-2010 με τίμημα 452,03 ευρώ, 27) στις 27-03-2010 με τίμημα 476,89 ευρώ, 28) στις 01-04-2010 με τίμημα 278,46 ευρώ, 29) στις 05-04-2010 με τίμημα 1.505,82 ευρώ, 30) στις 11-04-2010 με τίμημα 656,14 ευρώ, 31) στις 23-04-2010 με τίμημα 120,35 ευρώ, 32) στις 26-04-2010 με τίμημα 219,36 ευρώ, 33) στις 01-05-2010 με τίμημα 469,33 ευρώ, 34) στις 2-05-2010 με τίμημα 295,47 ευρώ, 35) στις 10-5-2010 με τίμημα 120,66 ευρώ, 36) στις 12-5-2010 με τίμημα 251,68 ευρώ, 37) στις 31-5-2010 με τίμημα 877,09 ευρώ, 38) στις 28-07-2010 με τίμημα 1.295,20 ευρώ, 39) στις 03-08-2010 με τίμημα 321,15 ευρώ, 40) στις 16-8-2010 με τίμημα 638 ευρώ, 41) στις 15-9-2010 με τίμημα 777,36 ευρώ, 42) στις 19-9-2010 με τίμημα 237, 61 ευρώ, 43) στις 19-09-2010 με τίμημα 1.651,15 ευρώ, 44) στις 26-08-2010 με τίμημα 254,88 ευρώ, 45) στις 31-08-2010 με τίμημα 79,59 ευρώ, 46) στις 3-08-2010 με τίμημα 2.180,93 ευρώ, 47) στις 3-10-2010 με τίμημα 1.431,12 ευρώ, 48) στις 6-10-2010 με τίμημα 1.025,45 ευρώ, 49) στις 24-10-2010 με τίμημα 321,39 ευρώ, 50) στις 25-10-2010 με τίμημα 252,96 ευρώ, 51) στις 26-10-2010 με τίμημα 345,97 ευρώ, 52) στις 1-11-2010 με τίμημα 1.150,49 ευρώ, 53) στις 6-11-2010 με τίμημα 2.350,97 ευρώ και 54) στις 4-11-2010 με τίμημα 275,98 ευρώ.
Για όλες τις πωλήσεις αυτές το συνολικό τίμημα ανήλθε στο χρηματικό ποσό των 39.700 ευρώ. Ενόψει των παραπάνω, αποδεικνύεται η ύπαρξη της απαίτησης συνολικού ύψους 39.700 ευρώ του ενάγοντα κατά της ως άνω ομόρρυθμης εταιρείας, της οποίας, όπως προαναφέρθηκε, οι δύο πρώτοι εναγόμενοι τυγχάνουν ομόρρυθμα μέλη της. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα η πρώτη εναγομένη και κατά συνέπεια ο δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, όφειλε σε τρίτους, με τους οποίους είχαν εμπορική συνεργασία, διάφορα χρηματικά ποσά, ενδεικτικά όφειλε στους ................, ............... και στις εταιρείες «..................., «..................». Για τις απαιτήσεις τους αυτές πολλοί εκ των ως άνω πιστωτών είχαν πετύχει την έκδοση διαταγών πληρωμής σε βάρος της ομόρρυθμης εταιρείας. Η οικογένεια του τέταρτου εναγομένου, διατηρεί ξενοδοχειακή επιχείρηση, η οποία λειτουργεί με τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας υπό την επωνυμία «.............. Ανώνυμη Ξενοδοχειακή Τουριστική Εμπορική Εταιρεία». Ο τέταρτος εναγόμενος και ο πατέρας του .................., είχαν αναθέσει στην πρώτη εναγόμενη, εταιρεία με την επωνυμία «........» την εκτέλεση αλουμινοκατασκευών στο ως άνω ξενοδοχείο, ήτοι επισκευή κουφωμάτων αλουμινίου, αντικατάσταση των εσωτερικών πόρτων εισόδου των δωματίων με πυρίμαχες πόρτες, αντικατάσταση των εσωτερικών θυρών στα μπάνια, κατασκευή στεγάστρων στις θέσεις στάθμευσης, αντικατάσταση κάγκελων από τα μπαλκόνια των δωματίων. Η σύμβαση αυτή, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε ομαλά, καθόσον η πρώτη εναγομένη δεν εκτέλεσε το έργο που είχε αναλάβει, ενώ είχε ήδη εισπράξει από τον τέταρτο εναγόμενο-εκκαλούντα και τον ..................., το μεγαλύτερο μέρους της συμφωνημένης αμοιβής, μετρητοίς και έχοντας λάβει για τον ίδιο λόγο, στην κατοχή της τραπεζικές επιταγές έκδοσης του τέταρτου εναγομένου, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα μεταβίβασε (η πρώτη εναγομένη) στη συνέχεια σε τρίτους για την κάλυψη δικών της οικονομικών υποχρεώσεων. Το Δικαστήριο δεν μπόρεσε να αχθεί σε δικονομική πεποίθηση για το ύψος της καταβληθείσας προκαταβολής από μέρους του τέταρτου εναγομένου και του .................. προς την πρώτη εναγομένη. Ορισμένες από τις τραπεζικές αυτές επιταγές, που είχαν μεταβιβαστεί στην πρώτη εναγομένη, χάριν καταβολής του τιμήματος, αναγκάστηκε να τις εξοφλήσει ο τέταρτος εναγόμενος Ακολούθως, για τη διευθέτηση, κατά ένα μέρος, της οικονομικής διαφοράς που είχε ανακύψει μεταξύ της πρώτης εναγομένης και του τέταρτου εναγόμενου ο δεύτερος και ο τρίτος των εναγομένων παρέδωσαν στον πατέρα του τέταρτου εναγομένου, ............., μία συναλλαγματική, ποσού 25.000 ευρώ, με ημερομηνία έκδοσης 20.1.2010, με αποδέκτη τον δεύτερο εναγόμενο, τρεις συναλλαγματικές, ποσού 2.000 ευρώ η κάθε μία, με ημερομηνία έκδοσης 10.11.2010, με λήπτρια την εταιρεία «.....................», την 46013043-9 επιταγή της «Alpha Bank», με ημερομηνία έκδοσης 15.1.2011, εκδόσεως ..................., ποσού 6.000 ευρώ και την 28240954-8 επιταγή της Αγροτικής Τράπεζας, εκδόσεως ................., ποσού 9.650 ευρώ και με ημερομηνία έκδοσης 25-10-2010. Τα ως άνω αξιόγραφα, ωστόσο, δεν πληρώθηκαν. Έτσι, στο πλαίσιο της προσπάθειας για την εκ νέου διευθέτηση της οικονομικής διαφοράς που είχε ανακύψει από την πιο άνω σύμβαση έργου και προς εξασφάλιση των απαιτήσεων του τέταρτου εναγομένου και του πατέρα του ........... σε βάρος της ομόρρυθμης εταιρείας, ο δεύτερος και ο τρίτος των εναγομένων, που ήταν συγκύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας μιας οριζόντιας ιδιοκτησίας του δευτέρου πάνω από το ισόγειο ορόφου επί της οδού ..........αριθμός ........του Δήμου ..........., εμβαδού 107 τ. μ., με το 28627/29.11.2010 πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Νίκαιας Δημητρίου ......, χορήγησαν στον πατέρα του τέταρτου εναγομένου, ................., την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα όπως αυτός πωλήσει, παραχωρήσει, μεταβιβάσει και παραδώσει προς οποιονδήποτε το ακίνητο αυτό, αντί οποιουδήποτε τιμήματος και με οποιουσδήποτε όρους και συμφωνίες εγκρίνει. Στην συνέχεια, με το 28.679/13.12.2010 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Νίκαιας ............ που μεταγράφηκε νόμιμα, οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων, εκπροσωπούμενοι από τον .... μεταβίβασαν κατά πλήρη κυριότητα, λόγω πώλησης, προς τον τέταρτο εναγόμενο την παραπάνω οριζόντια ιδιοκτησία, αντικειμενικής αξίας 123.865,88 ευρώ, αντί ισοπόσου με την αντικειμενική αξία τιμήματος το οποίο παρακρατήθηκε από τον αγοραστή, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο συμβόλαιο. Η εμπορική αξία του ακινήτου αυτού ανερχόταν, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης του, στο χρηματικό ποσό των 170.000 ευρώ. Κατά τον ίδιο χρόνο (χρόνο μεταβίβασης του) το ακίνητο αυτό ήταν βεβαρημένο με δύο προσημειώσεις υποθήκης ποσού 100.000 ευρώ κάθε μια, υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς, που είχαν εγγραφεί δυνάμει των 72587Σ/2005 και 17407Σ/2007 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων) η πρώτη για την εξασφάλιση της 1020/2005 σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης μεταξύ της Τράπεζας και της πρώτης εναγομένης την οποία εγγυήθηκαν ο δεύτερος και ο τρίτος των εναγομένων και η δεύτερη για την εξασφάλιση της σύμβασης πίστωσης 4638/2007 που αφορούσε δάνειο χρηματικό ποσού 60.000 ευρώ προς την πρώτη εναγομένη το οποίο εγγυήθηκαν ο δεύτερος και ο τρίτος των εναγομένων. Κατά την μεταβίβαση του ακινήτου (13-12-2010) η οφειλή της πρώτης εναγομένης όσον αφορά την πρώτη απαίτηση, την 1020/2005 σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης, ανερχόταν στο χρηματικό ποσό των 31.657 ευρώ. Αυτό επιβεβαιώνεται από το προσκομιζόμενο από τον τέταρτο εναγόμενο, επιδοθέν στον τελευταίο, αντίγραφο πρώτου απογράφου της 1713/2009 διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε εξ αφορμής της 1020/2005 σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης, με την οποία η δανείστρια προσδιορίζει το οφειλόμενο χρηματικό ποσό την 20-12-2010 στο χρηματικό ποσό των 31,657 ευρώ. Για την απαίτηση από την 4638/2007 σύμβαση δανείου χρηματικού ποσού 60.000 ευρά), ο τέταρτος εναγόμενος ουδέν αποδεικτικό στοιχείο προσκομίζει για το οφειλόμενο χρηματικό ποσό την 13-12-2010. Αντίθετα, ο τέταρτος εναγόμενος προσκομίζει ένα πίνακα οφειλών χρηματικού ποσού 55.900 ευρώ της πρώτης εναγομένης από δάνειο που έλαβε αυτή από την Τράπεζα Πειραιώς, του οποίου η πρώτη δόση φέρεται καταβλητέα την 14-4-2011. Επομένως, το δάνειο αυτό έχει συναφθεί μετά την μεταβίβαση του ακινήτου. Αλλά και αν ήθελε θεωρηθεί ότι αφορά την απαίτηση σε βάρος της πρώτης εναγομένης για την οποία ενεγράφη η δεύτερη προσημείωση, αθροιζόμενο με το οφειλόμενο χρηματικό ποσό των 31.657 ευρώ ισούται με το χρηματικό ποσό των 87.557 ευρώ (31.657 + 55.900 = 87.557). Συνακόλουθα, το ενεργητικό του μεταβιβασθέντος περιουσιακού στοιχείου, σε κάθε περίπτωση ανέρχεται στο χρηματικό ποσό των 82.443 ευρώ (170.000 - 87.557 = 82.443) και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ισχυρισμός του τέταρτου εναγομένου ότι το ενεργητικό του μεταβιβασθέντος διαμερίσματος δεν επαρκεί. Ο τέταρτος εναγόμενος γνώριζε κατά τον χρόνο της μεταβίβασης σ' αυτόν της κυριότητας του ως άνω διαμερίσματος ότι ήταν το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των δεύτερου και τρίτο των εναγομένων. Η κρίση του Δικαστηρίου ενισχύεται ιδιαίτερα από το ότι α) ο πατέρας του τέταρτου εναγομένου διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους δεύτερο και τρίτο των εναγομένων και μέσω αυτού (του πατέρα του) γνώριζε και ο τέταρτος εναγόμενος την περιουσιακή κατάσταση των δεύτερου και τρίτου των εναγομένων, β) ο τέταρτος εναγόμενος γνώριζε ότι οι δεύτερος και τρίτος των εναγομένων είχαν πολλά χρέη, τα οποία δεν μπορούσαν να τα αποπληρώσουν, διότι εξαιτίας αυτών των χρεών δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν και το χρέος που είχαν προς τον ίδιο, γ) ο πατέρας του τέταρτου εναγομένου, με το προαναφερθέν ειδικό πληρεξούσιο, εκπροσωπώντας τους δεύτερο και τρίτο των εναγομένων μεταβίβασε στον ενάγοντα την κυριότητα της οριζόντιας ιδιοκτησίας. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι ενώ οι οφειλές που βάρυναν το ακίνητο ανερχόντουσαν στο χρηματικό ποσό των 82.443 ευρώ (συμπεριλαμβανομένης και της οφειλής των 55.900 ευρω, για την οποία δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι αναφέρεται στην σύμβασης πίστωσης 4638/2007 που αφορούσε δάνειο 60.000 ευρώ, για εξασφάλιση της οποίας είχε εγγραφεί η δεύτερη ως άνω προσημείωση υποθήκης) οι πωλητές δέχθηκαν να μην λάβουν το συμφωνηθέν τίμημα των 123.865,88, αλλά να παρακρατήσει ο τέταρτος εναγόμενος το τίμημα προς εξόφληση των οφειλών. Ο αρχικώς ενάγων απεβίωσε, στις 19-10-2015 στη ............ και μετά την αποποίηση της επαχθείσας κληρονομιάς από την σύζυγο του, ......... και τα τέκνα του ......., ....., ..............., υπεισέλθαν ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος, αρχικού ενάγοντος, εφεσιβλήτου, τα ανήλικα τέκνα του υιού του .........., α)................. και β) .........., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι κατ' ισομοιρίαν. Ακολούθως, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίν και να αναγνωριστεί ότι ο τέταρτος εναγόμενος, εκκαλών, υποχρεούται να καταβάλει στους εφεσίβλητους, το χρηματικό ποσό των 39.700 ευρώ, ήτοι 19.850 ευρώ (39.700 :2= 19.850) για κάθε ένα των υπ' αυτών εκπροσωπούμενων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικά ενάγοντος, με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής. Τα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας πρέπει, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος τους, να επιβληθούν σε βάρος του εκκαλούντος-τέταρτου εναγομένου, λόγω της ήττας του, κατά τα στο διατακτικό ειδικότερα διαλαμβανόμενα (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ). Τέλος, λόγω της παραδοχής της έφεσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον εκκαλούντα του παράβολου, που προκαταβλήθηκε από τον ίδιο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ),
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει, αντιμωλία των διαδίκων, την από 15-3-2016 και με αριθμό κατάθεσης 723/16-3-2016 έφεση.
Δέχεται τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση.
Διατάσσει την επιστροφή στον εκκαλούντα του παράβολου με αριθμούς 181124, 18125 σειράς Α του "ΓΑ.Χ.ΔΙ.Κ και με αριθμούς 3031254, 3031255, 3031256, 3031257 σειράς Α του Δημοσίου, που έχει προκαταβληθεί.
Εξαφανίζει την 4086/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ως προς τον τέταρτο εναγόμενο, ....................................
Κρατεί και δικάζει επί της από 14-6-2011 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 8807/22-6-2011 αγωγής;ως προς τον τέταρτο εναγόμενο.
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Αναγνωρίζει ότι ο τέταρτος εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει στους, 1) .............. και 2) ............., με την ιδιότητα τους ως νομίμων εκπροσώπων των ανήλικων τέκνων τους α) ............. και β) ..............;το χρηματικό ποσό των τριάντα εννέα χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (39.700) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής.
Καταδικάζει τον εκκαλούντα - τέταρτο εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, που ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ
  Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 18.5.2017, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
               Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ