Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΥΠ'ΑΡ. 3804/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΔΩΡΕΑΣ ΛΟΓΩ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ- ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΤΥΠΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΗΤΗ ΣΤΟΝ ΔΩΡΕΟΔΟΧΟ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΑΦΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΟ. ΑΙΤΗΜΑ ΑΓΩΓΗΣ Η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ Ή ΜΗ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΩΡΕΟΔΟΧΟΥ ,ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΣ. ΜΗ ΑΠΟΤΙΜΗΤΟ ΣΕ ΧΡΗΜΑ ΑΙΤΗΜΑ -ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ. ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ. ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΣΕ ΔΗΛΩΣΗ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΗΘΕΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ .ΕΝΟΧΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ






Αριθμός απόφασης 
3.804/2017
ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Πηγή Τονιόλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Κωνσταντίνο Σπυράκο, Πρωτοδίκη και Μαρία Νικητάκη, Πάρεδρο - Εισηγήτρια (λόγω κωλύματος των τακτικών Δικαστών) και από την Γραμματέα Κρυσταλλία Κριμιζά.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 26 Απριλίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΩΝ: 1. .............., το γένος........., κατοίκου ............., και 2. ................., το γένος ................., κατοίκου Αθηνών, οι οποίες παραστάθηκαν στο ακροατήριο δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜ/ΔΣΑ 14925), και προκατέθεσαν προτάσεις.
ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ................... του ............., κατοίκου ........., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο.
    Οι ενάγουσες ζητούν να γίνει δεκτή η από 14.4.2014 αγωγή τους, που κατατέθηκε στην Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 33535/3545/5.6.2014, για την συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε δικάσιμος αρχικά η 25.2.2015, οπότε η συζήτησή της αναβλήθηκε αρχικά για τις 20.1.2016, ακολούθως για τις 13.4.2016, και ήδη για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας γράφτηκε στο πινάκιο  και εκφωνήθηκε στη σειρά της από αυτό. 
    Κατά την συζήτηση της υποθέσεως ο πληρεξούσιος δικηγόρος των'εναγουσών ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις κατατεθείσες: προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την υπ' αριθμ. 137Γ/4.8.014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του  Πρωτοδικείου Αθηνών Φανής Παπαδοπούλου, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι ενάγουσες, προκύπτει ότι επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον εναγόμενο ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αγωγής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 25.2.2015. Κατά την παραπάνω δικάσιμο η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε αρχικά για τις 20.1.2016, ακολούθως για τις 13.4.2016, και ήδη για την παρούσα δικάσιμο με σχετική σημείωση του Προέδρου του Δικαστηρίου στο οικείο πινάκιο και, ως εκ τούτου, δεν απαιτούνταν εκ νέου κλήτευση των διαδίκων (άρθρο 226 παρ.4 ΚΠολΔ). Ωστόσο στην παρούσα δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από την σειρά της στο οικείο πινάκιο, ο εναγόμενος δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, και πρέπει συνεπώς να δικαστεί ερήμην (άρθρο 271 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ).
Κατά το άρθρο 505 ΑΚ ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή, στον σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωση του να διατρέφει το δωρητή.
Ως αχαριστία κατά την έννοια της άνω διατάξεως, δικαιολογούσα την ανάκληση της δωρεάς, νοείται η έλλειψη συναισθήματος ευγνωμοσύνης του δωρεοδόχου προς το δωρητή, που εκδηλώνεται με βαριά υπαίτια και δυνάμενη να καταλογισθεί αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου προς το δωρητή ή στενό συγγενή του (τέκνα, εγγόνια κλπ) που αντιβαίνει σε κανόνες δικαίου ή σε κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το ζήτημα αν η καταδεικνύουσα την αχαριστία συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου συνιστά ή όχι βαρύ παράπτωμα αυτού, κρίνεται από τον δικαστή, ο οποίος και αποφαίνεται, αν η υπ'αυτού γενόμενη δεκτή, ως εμπίπτουσα κατά αντικειμενική κρίση στις νομικές έννοιες του βαρέως παραπτώματος και της αχαριστίας συμπεριφορά του δωρεοδόχου, συνιστά στην συγκεκριμένη περίπτωση βαρύ παράπτωμα και αχαριστία (ΑΠ 982/2004, 905/2002, 605/1998, όλες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 509 παρ. 1 ΑΚ, η ανάκληση της δωρεάς γίνεται με άτυπη σχετική δήλωση του δωρητή προς τον δωρεοδόχο, τα δε αποτελέσματα της ανάκλησης επέρχονται ευθύς ως περιέλθει η δήλωση περί ανακλήσεως στον τελευταίο, και εφόσον ο λόγος της ανάκλησης είναι αληθινός και δύναται να δικαιολογήσει την ανάκληση. Εξάλλου και ο δωρητής και ο δωρεοδόχος μπορούν να εγείρουν αναγνωριστική αγωγή με αίτημα την διαπίστωση της υπάρξεως ή της μη υπάρξεως παραπτώματος του δωρεοδόχου που να δικαιολογεί την ανάκληση της δωρεάς (ΕφΑΘ 7671/1978 σε ΝοΒ 27, σ. 430, Γεωργιάδη - Σταθόπουλου Αστικός Κώδιξ, άρθρο 509, σελ. 24). Στην τελευταία αυτή περίπτωση η εν λόγω διαφορά δεν έχει περιουσιακό χαρακτήρα και δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, δεδομένου ότι αντικείμενο της δεν είναι το πράγμα που δωρήθηκε, αλλά η δικαστική αναγνώριση της βασιμότητας των λόγων ανάκλησης της δωρεάς (πρβλ. ΑΠ 686/1976 σε ΝοΒ 25, σε. 43). Επομένως, η αγωγή με την οποία επιδιώκεται η αναγνώριση ότι συντρέχουν οι λόγοι ανάκλησης δωρεάς ακινήτου υπάγεται στην καθ^ ύλην αρμοδιότητα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου (άρθρο 18 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, από την περιέλευση στον δωρεοδόχο της δηλώσεως του δωρητή για ανάκληση της δωρεάς (άρθρα 509, 167 ΑΚ) η οποία είναι άτυπη, έστω και αν αφορά ακίνητο, η εμπράγματη κατάσταση που υπάρχει κατά το χρόνο της ανάκλησης δεν μεταβάλλεται, δηλαδή ο δωρητής δεν αποκτά την κυριότητα του αντικειμένου της δωρεάς, αλλά ανατρέπονται αυτοδικαίως για το μέλλον τα αποτελέσματα της ενοχικής συμβάσεως της δωρεάς και ο δωρητής δικαιούται, εφόσον έχει εκπληρώσει την παροχή, να ζητήσει το αντικείμενο αυτής κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού (άρθ. 904 επ. ΑΚ) και ειδικότερα, λόγω λήξεως της αιτίας, για την οποία δόθηκε το πράγμα. Η αγωγή αυτή είναι προσωπική (ενοχική) και όχι εμπράγματη και στηρίζεται στην ενοχική υποχρέωση του δωρεοδόχου προς απόδοσή του, ο οποίος το κατέχει χωρίς αιτία μετά την ανάκληση. Ο δωρητής συνεπώς δικαιούται ενοχικώς σε αυτούσια απόδοση του δωρηθέντος πράγματος, ο τρόπος δε της αυτούσιας απόδοσης εξαρτάται από την ιδιαίτερη φύση του συγκεκριμένου κάθε φορά δικαιώματος που απέκτησε ο λήπτης. Έτσι, αν το δωρηθέν είναι πράγμα ακίνητο και μεταβιβάστηκε στον δωρεοδόχο κατά κυριότητα (πλήρη ή ψιλή), η αναμεταβίβαση της κυριότητας, μετά την νόμιμη ανάκληση της δωρεάς γίνεται, εφόσον αρνείται αυτήν ο δωρεοδόχος, με καταδίκη του σε δήλωση βουλήσεως και μεταγραφή της σχετικής τελεσίδικης απόφασης και της δήλωσης του δωρητή ενώπιον συμβολαιογράφου περί αποδοχής της απόφασης αυτής (άρθρα 949 Κ.Πολ.Δ., 1192 και 1198 ΑΚ, ΑΠ 840/1994 ΕλΔ 37. 100, Εφ.ΑΘ 9719/1997 ΕλΔ 39. 1359). Η περί καταδίκης σε δήλωση βουλήσεως αγωγή έχει χαρακτήρα ενοχικό και ως καταψηφιστική υπόκειται στην καταβολή δικαστικού ενσήμου (ΕφΘεσ 1342/2001 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) ενώ δεν υπόκειται σε εγγραφή στα βιβλία διεκδικήσεων (ΕφΑθ 3386/2003 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Με την υπό κρίση αγωγή ...

ΥΠ' ΑΡ.4201/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) 2201/2003, ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΕ (ΠΛΗΝ ΑΓΓΛΙΑΣ ΚΑΙ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ) ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΑΜΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΟΤΑΝ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΣΥΖΥΓΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥ Ή ΤΗ ΣΥΝΗΘΗ ΔΙΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΕ ΑΥΤΌ. Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ .ΕΝΝΟΙΑ ΣΥΝΗΘΟΥΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ.ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΠΆΝΩ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ. ΠΡΟΎΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ






                                  Αριθμός απόφασης 4201/2017 
                              (Αριθμός κατάθεσης  αγωγής:7803/4063/12-10-2016) 
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ)

Της ενάγουσας
............ (..................) ..................... (..) του .........(............) ...... και της ...... (...............), κατοίκου ...... (οδός .........), η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Εμμανουήλ Τσαλικίδη, δυνάμει του υπ' αριθ. .......ειδικού πληρεξουσίου της Συμβολαιογράφου ..................                                

Του εναγομένου ............ (............) ........... (............) του ...............(..........) και της ........... (............), πρώην κατοίκου Ν............ (οδός .........αρ. ) και ήδη αγνώστου διαμονής, ο οποίος κατά την εκφώνηση της υπόθεσης απ' το οικείο πινάκιο δεν παραστάθηκε.
Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 14-7-2014 αγωγή της. που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθ. κατάθεσης 7803/4Θ63/12-10-2016, προσδιορίστηκε για την παραπάνω αναφερόμενη δικάσιμο της 17-3-2017 και εγγράφηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 34.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ενάγουσας ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις του.
Από την με αριθμό 8550 Γ731-10-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Δημητρίου Αράπη, που επικαλείται και προσκομίζει η ενάγουσα, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αγωγής με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά. Επίσης, από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα φύλλα των εφημερίδων: Α)«Κ01ΝΩΝΙΚΗ», που εκδίδεται στον Πειραιά, της 3-11-2016 (σελ. 15) και Β) «ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ» που εκδίδεται στην Αθήνα, της 3-11-2016 (σελ. 5), προκύπτει ότι περίληψη του δικογράφου της ένδικης αγωγής δημοσιεύτηκε στις ανωτέρω εφημερίδες. Επομένως, ο εναγόμενος, αγνώστου διαμονής, που δεν εμφανίστηκε στη σημερινή δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να δικαστεί ερήμην. Το Δικαστήριο, ωστόσο, πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρα 135, 592§1, 595 του ΚΠολΔ).
Με την έναρξη ισχύος του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2003 «περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας», ο οποίος ρυθμίζοντας τα ίδια ζητήματα, κατήργησε τον Κανονισμό 1347/2000 και άρχισε να εφαρμόζεται από 1-3-2005, επέρχεται μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνέπραξαν στην αποδοχή του, υποκατάσταση του εσωτερικού δικαίου από τις διατάξεις του. Περιορισμοί σε αυτήν υφίστανται μόνο στα πλαίσια που καθορίζει ο ίδιος ο Κανονισμός. Το εσωτερικό δίκαιο των κρατών-μελών υποκαθίσταται από τις διατάξεις του κανονισμού υπό την εξής έννοια: Οποιοσδήποτε σύζυγος, που έχει τη συνήθη διαμονή του σε έδαφος κράτους-μέλους ή έχει την ιθαγένεια κράτους-μέλους, πλην της Αγγλίας και της Ιρλανδίας ή την κατοικία του στα δύο αυτά τελευταία κράτη, δεν μπορεί πλέον να εναχθεί σε άλλο κράτος παρά μόνο με βάση ένα από τα κριτήρια των άρθρων 3, 4 και 5 του ως άνω Κανονισμού, που αποκτά με αυτόν τον τρόπο αποκλειστικό χαρακτήρα. Η συνδρομή ενός των κριτηρίων σχετικά με την ύπαρξη διεθνούς δικαιοδοσίας ερευνάται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο και δεν χωρεί, λόγω της ιδιομορφίας των γαμικών διαφορών, ρητή ή σιωπηρή παρέκταση. Η υποκατάσταση του εσωτερικού δικαίου χωρεί όμως μέχρι του σημείου της συνδρομής οποιουδήποτε από τα ανωτέρω κριτήρια. Εάν κανένα κράτος-μέλος δεν έχει δικαιοδοσία βάσει των κύριων ή παρεπόμενων δικαιοδοτικών βάσεων και ο εναγόμενος δεν έχει την ιθαγένεια κράτους-μέλους ή την κατοικία του στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία, εφαρμόζονται για την έρευνα της ύπαρξης δικαιοδοσίας, τα κριτήρια του εσωτερικού δικαίου, ως επικουρικές δικαιοδοτικές βάσεις, καθιερούμενες επίσης από τον κανονισμό (άρθρο 7 παρ.1 του Κανονισμού). Ειδικότερα τα ελληνικά δικαστήρια έχουν πλέον πάντοτε δικαιοδοσία, όταν και οι δύο σύζυγοι είναι αλλοδαποί και έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην Ελλάδα, ακόμη κι όταν η δικαιοδοσία αυτή δεν αναγνωρίζεται από τα δίκαια του ενός ή και των δύο τους, ενώ η εφαρμογή του Κανονισμού εκτείνεται και στους υπηκόους τρίτων κρατών, υπό την προϋπόθεση ότι συνδέονται με επαρκώς ισχυρούς δεσμούς με το έδαφος κράτους-μέλους βάσει των ανωτέρω κριτηρίων. [ΠΠρΘεσ 14135/2004 ΝΟΜΟΣ, βλ. και Ευδοξία Κιουπτσίδου, «Ζητήματα των Κανονισμών 2201/2003 και 1347/2000 (του Συμβουλίου της ΕΚ) σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία και αναγνώριση αποφάσεων στις γαμικές διαφορές» ΕλλΔνη 2005.661-662]. Αναφορικά με τη διεθνή δικαιοδοσία το άρθρο 3 παρ. Ια του ως άνω Κανονισμού προβλέπει ότι διεθνή δικαιοδοσία σε θέματα διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού και ακύρωσης γάμου έχουν τα δικαστήρια του κράτους- μέλους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται, I) η συνήθης διαμονή των συζύγων ή II) η τελευταία συνήθης διαμονή των συζύγων στο μέτρο που ένας των συζύγων έχει ακόμα αυτή τη διαμονή ή III) η συνήθης διαμονή του εναγομένου ή IV) σε περίπτωση κοινής αιτήσεως, η συνήθης διαμονή του ενός ή του άλλου των συζύγων ή V) η συνήθης διαμονή του ενάγοντος, εάν είχε αυτή τη διαμονή επί τουλάχιστον ένα χρόνο αμέσως πριν από την αγωγή ή VI) η συνήθης διαμονή του ενάγοντος, εάν είχε αυτή τη διαμονή επί τουλάχιστον έξι μήνες αμέσως πριν από την κατάθεση της αγωγής και εάν είναι υπήκοος του εν λόγω κράτους μέλους (άρθρο 3 ). Συνήθης διαμονή, κατά τον ορισμό του ΔΕΚ, είναι ο τόπος, όπου το πρόσωπο έχει ορίσει, με σταθερό χαρακτήρα, το μόνιμο ή σύνηθες κέντρο των ενδιαφερόντων του, προκειμένου δε να καθοριστεί αυτή πρέπει να συνεκτιμηθούν όλα τα πραγματικά συστατικά στοιχεία (ΕφΘεσ 1689/2005 Αρμ.2005.1782, βλ. και Ευδοξία Κιουπτσίδου, «Ζητήματα των Κανονισμών 2201/2003 και 1347/2000 (του Συμβουλίου της ΕΚ) σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία και αναγνώριση αποφάσεων στις γαμικές διαφορές» ΕλλΔνη 2005.661).
Η ενάγουσα, αλβανίδα υπήκοος, ζητάει να λυθεί ο γάμος της με τον εναγόμενο, αλβανό υπήκοο, για τον λόγο ότι βρίσκονται σε διάσταση, με οριστική πρόθεση διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης, συνεχώς από τον Δεκέμβριο του έτους 2013, δηλαδή για χρονικό διάστημα, που υπερβαίνει τα τρία έτη, και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στα δικαστικά της έξοδα.
Το παρόν Δικαστήριο έχει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 α περίπτωση I του Κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2003 «περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας», διεθνή δικαιοδοσία να δικάσει την υπόθεση, διότι τελευταία συνήθης διαμονή των την οποία διατηρεί η ενάγουσα είναι στην ημεδαπή και - συγκεκριμένα στην ............... Αττικής. Περαιτέρω, εφόσον η υπό κρίση διαφορά έχει στοιχεία αλλοδαπότητας, ανακύπτει ζήτημα εφαρμοστέου δικαίου. Από το συνδυασμό των άρθρων 16 και 14 του ΑΚ σαφώς προκύπτει ότι το διαζύγιο διέπεται από το δίκαιο που διέπει τις προσωπικές σχέσεις των συζύγων, ήτοι κατά σειράν: α) από το δίκαιο της κοινής κατά τη διάρκεια του γάμου ιθαγένειας των συζύγων, εφόσον ο ένας τη διατηρεί, β) από το δίκαιο της τελευταίας κατά τη διάρκεια του γάμου κοινής συνήθους διαμονής τους και γ) από το δίκαιο με το οποίο οι σύζυγοι συνδέονται στενότερα, πλην όμως κρίσιμο χρονικό σημείο για τη διαπίστωση της συνδρομής και των τριών αυτών συνδετικών στοιχείων, με τη σειρά που καθορίζει η διάταξη του άρθρου 14 του ίδιου Κώδικα, είναι, σύμφωνα με το άρθρο 16 του ίδιου Κώδικα, ο χρόνος έναρξης της διαδικασίας του διαζυγίου, ο οποίος συμπίπτει με το χρόνο άσκησης της σχετικής αγωγής. Επομένως αν κατά τον χρόνο αυτό οι σύζυγοι ούτε κοινή ιθαγένεια έχουν ούτε κοινή συνήθη διαμονή, γεγονός που, στη δεύτερη περίπτωση, συμβαίνει όταν η συμβίωσή τους έχει από προγενεστέρου χρόνου διακοπεί, το διαζύγιο τους διέπεται από το δίκαιο με το οποίο αυτοί κατά τον ίδιο πιο πάνω κρίσιμο χρόνο συνδέονται στενότερα (βλ. σχετ. Γ. Παπαδημητρίου Οικογενειακό Δίκαιο, Β' έκδοση, σελ. 37 - 38, Ζωή Παπασιώπη -Πασιά Το εφαρμοστέο δίκαιο επί του διαζυγίου στις ελληνικές και διεθνείς συγκρούσεις νόμων 1997, σελ. 143 - 144). Στην προκειμένη περίπτωση κατά τον χρόνο επίδοσης της υπό κρίση αγωγής, οι διάδικοι είχαν κοινή ιθαγένεια, αφού αμφότεροι οι διάδικοι ήταν αλβανοί υπήκοοι, αμφότεροι, δε, διατηρούν την προαναφερομένη ιθαγένεια. Άρα, η υπό κρίση διαφορά διέπεται από το δίκαιο της κοινής κατά τη διάρκεια του γάμου ιθαγένειάς τους, την οποία οι διάδικοι διατηρούν, ήτοι από το αλβανικό δίκαιο. 
Περαιτέρω, σύμφωνα με το αλβανικό δίκαιο, που λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 337 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 1007/1982 ΝοΒ 1983.1006), τόσο ο γάμος, όσο και το διαζύγιο ρυθμίζονται από τον Οικογενειακό Κώδικα της 08.05.2003, που προβλέπει ότι: 1) ο γάμος λήγει με τον θάνατο ενός από τους συζύγους, με την κήρυξη του ενός συζύγου σε αφάνεια ή με τη λύση του γάμου (άρθρο 123), 2) είτε ο ένας, είτε ο άλλος σύζυγος μπορούν να ζητήσουν τη λύση του γάμου τους, όταν έχουν ζήσει χωριστά για μία περίοδο τριών ετών (άρθρο 129 παρ. 1), 3) η διάσταση μπορεί να προβληθεί σαν βάση για τη λύση του γάμου μόνον από το σύζυγο, που υπέβαλε την αίτηση για τη λύση (άρθρο 131 παρ. 1), 4) κάθε σύζυγος μπορεί να ζητήσει τη λύση του γάμου όταν, λόγω συνεχών καβγάδων, κακομεταχείρισης, σοβαρών προσβολών, μοιχείας, ανίατης πνευματικής ασθένειας, μακρόχρονης ποινικής τιμωρίας του άλλου συζύγου, ή εξαιτίας οποιασδήποτε άλλης αιτίας, ή λόγω επαναλαμβανόμενων παραβιάσεων των συζυγικών καθηκόντων, η κοινή ζωή γίνεται αδύνατη και ο γάμος έχει χάσει τον σκοπό του για τον έναν ή και για τους δύο συζύγους (άρθρο 132) και 5) το Δικαστήριο μπορεί να προσδιορίσει υπαιτιότητα στη λύση του γάμου, μόνο όταν ζητηθεί από τον έναν ή και τους δύο συζύγους (άρθρο 133). Συνεπώς η αγωγή, έχουσα το ιστορικό και το αίτημα που εκτίθενται παραπάνω, είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις του άρθρου 129 παρ. 1 του Αλβανικού Οικογενειακού Κώδικα και 179 του ΚΠολΔ. Πρέπει, κατά συνέπεια, να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από ...

2995/2016 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘ' ΟΥ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΕΜΠΡΟΘΕΣΜΟ ΤΗΣ.

Ορθή σκέψη,υπό την προϋπόθεση ότι αποδεικνύεται η επίδοση της διαταγής πληρωμής, διότι η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής μπορεί να ασκηθεί και πριν από την επίδοση της τελευταίας στον ανακόπτοντα, οπότε να έχει ασκηθεί και συζητηθεί, χωρίς καν να έχει ξεκινήσει η προθεσμία για την άσκησή της  

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 2995/2016 
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Στυλιανή Μαραγκού την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών , με την παρουσία της γραμματέως Στέλλας Κουδούνα 
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 30-9-2016 , για να δικάσει την με αρθμ.καταθ. 7376/2015 ανακοπή μεταξύ:
ΤΟΥ ΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΟΣ : Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ................» , που εδρεύει στον ............. οδός ............... αρθμ. ..... νόμιμα εκπροσωπούμενο, που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του Σοφίας Αποστολάκη .
ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία « ............», που εδρεύει στην Αθήνα , οδός ............ αρθμ ..........,νόμιμα εκπροσωπούμενη που
παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της ,Εμμανουήλ Τσαλικίδη .  
   Κατά τη σημερινή δημόσια συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι  δικηγόροι των διαδίκων μερών ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και στις προτάσεις που κατέθεσαν.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
 ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
  Η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής , ως ειδική μορφή της ανακοπής του άρθρου 583 επ. του Κ. ΠολΔ  ,η οποία δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά ένδικο βοήθημα ασκείται όπως η αγωγή ( άρθρο 215Κ.ΠΟΛ.Δ )δηλ με κατάθεση δικογράφου στην γραμματεία του δικαστηρίου και επίδοση αντιγράφου στον καθού η ανακοπή. Η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ασκείται μέσα σε αποσβεστική προθεσμία δέκα πέντε εργασίμων ημερών από την επίδοση της διαταγής πληρωμής στον καθου οφειλέτη ( άρθρο 632 παρ. 1 εδ. Α του Κ.ΠΟΛ.Δ),  η δε προθεσμία αρχίζει από την επόμενη της επίδοσης της διαταγής σύμφωνα με τον κανόνα της Κ.ΠοΛΔ 144 παρ. 1 .Η παραπάνω προθεσμία είναι προθεσμία ενέργειας επομένως μέσα σ' αυτήν πρέπει όχι μόνο να κατατεθεί η ανακοπή αλλά και να επιδοθεί στον καθου αφού με την επίδοση ολοκληρώνεται η άσκηση της ( Β. Βαθρακοκοιλης Κ.ΠΟΑ.Δ, άρθρο 632 σημ. 5 και 7). Με την κρινόμενη ανακοπή, το ανακόπτον ζητεί για τους λόγους που αναφέρει στο δικόγραφο του , να ακυρωθεί η με αρθμ. 13033/2015 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδικείου και να καταδικαστεί η καθής στη δικαστική του δαπάνη . Η ανακοπή ,αρμόδια φέρεται ενώπιον αυτού του δικαστηρίου που είναι καθύλην και κατά τόπο αρμόδιο ( άρθρα 625,636,584 Κ.ΠΟΑ.Δ) και δικάζει κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών των πιστωτικών τίτλων και όχι με την τακτική διαδικασία με την οποία εισήχθη (άρθρα 591 παρ. 2 και 635-644 του Κ.ΠΟΛ.Δ) (« ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ» Χ. Παπαδάκης, εκδ. 2012 παρ. 47 1.4). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη μελέτη του φακέλου της δικογραφίας δεν προέκυψε αν η ανακοπή ασκήθηκε εντός της δεκαπενθήμερης προθεσμίας από την επίδοση της διαταγής πληρωμής αφού δεν προσκομίζεται η έκθεση επίδοσης της κρινόμενης ανακοπής ούτε προκύπτει από επισημείωση σε αντίγραφο αυτής .Συνεπώς  εφόσον δεν προκύπτει η εμπρόθεσμη και η παραδεκτή άσκηση της κρινόμενης ανακοπής πρέπει να απορριφθεί και να επικυρωθεί η με αρθμ. 13033/2015 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Η δικαστική δαπάνη πρέπει επιβληθεί σε βάρος του ανακόπτοντος κατόπιν σχετικού αιτήματος της καθής λόγω της ήττας του (άρθρα 176 , 189 και 191 παρ. 2του Κ.ΠΟΛ.Δ) .
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων 
Απορρίπτει την ανακοπή .
Επικυρώνει την με αρθμ 13033/2015 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών.
Επιβάλλει τη δικαστική δαπάνη της καθής σε βάρος του ανακόπτοντος την οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220€).
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και σε δημόσια συνεδρίαση στις  1.12.2016.

Η  ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ                                                  Η   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ...........

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΌ 876/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: 1) ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΛΟΓΩΝ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Η ΕΥΧΕΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙ Ο ΑΝΑΚΟΠΤΩΝ ΣΤΟ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΧΕΙ ΙΕΡΑΡΧΗΣΕΙ ΑΥΤΟΥΣ Ο ΑΝΑΚΟΠΤΩΝ ΜΕ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΣΩΡΕΥΣΗ ΚΑΙ 2) Η ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΑΠΟ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΛΟΓΟ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΤΗΣ

  Στην άποψη που δέχεται η απόφαση ότι α) τυχόν συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για την αρμοδιότητα ενός συγκεκριμένου δικαστηρίου προς επίλυση των διαφορών τους , αποκλείει την έκδοση της διαταγής πληρωμής από άλλο δικαστήριο, β) αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο για την έκδοση της διαταγής πληρωμής είναι το δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την άσκηση της αγωγής  και γ) γενικά, η έκδοση διαταγής πληρωμής από αναρμόδιο δικαστήριο οδηγεί , άνευ ετέρου, στην ακύρωσή της, υπάρχει πολύ ενδιαφέρον αντίλογος 1) στην υπ' αριθμό 2618/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας και 2) στον σχολιασμό του καθηγητή Κώστα Μπέη, που υπάρχει κάτω από την δημοσίευση της 2618/1999 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, που θα βρείτε ΕΔΩ



Αριθμός απόφασης 876/2017
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Δωροθέα Μπούγα, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών και τη γραμματέα Βασιλική Κωτούλα.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 26 Μαρτίου 2017 για να δικάσει μεταξύ:
Του ανακόπτοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία «...................» που εδρεύει στη δημοτική ενότητα ............ του δήμου ..................., οδός .............. αρ................και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αλέξανδρου Βαρλά.
Της κσθης η ανακοπή: εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «....................» και το διακριτικό τίτλο «.....................» που εδρεύει στην ., ..............οδός ............... αρ......... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε μετά  του πληρεξουσίου δικηγόρου της Εμμανουήλ Τσαλικίδη.
Το ανακόπτον με την από 21-4-2017 ανακοπή του που απευθύνεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (αριθμ εκθ.καταθ. 20734/645/24-4-2017) δικάσιμος της οποίας ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας ζητεί, για όσους λόγους επικαλείται σε αυτήν, να γίνει δεκτή.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την υπό κρίση ανακοπή το ανακόπτον ζητά την ακύρωση της με αρ(θμό 5047/2017 διαταγής πληρωμής του παρόντος Δικαστηρίου με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλλει στην καθης το ποσό των 9.734 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων. Επίσης ζητά να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά του έξοδα.
Με το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη ανακοπή, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά το άρθρο 632 παρ.2 ΚΠολΔικ, δεδομένου ότι πρώτο εκτελεστό απόγραφο της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής και της από 29-3-2017 επιταγής προς πληρωμή επιδόθηκε εμπρόθεσμα στο ανακόπτον στις 31-3-2017, όπως προκύπτει από την με ίδια ημερομηνία επισημείωση επί του κοινοποιουμένου αντιγράφου και αντίγραφο της υπό κρίση ανακοπής επιδόθηκε στην καθης στις 24-4-2017, (δεδομένου ότι το διάστημα από 14-4-2017 έως και 17-4-2017 δεν υπολογίζεται για το εμπρόθεσμο άσκησης της ανακοπής καθώς είναι οι αργίες των ημερών του Πάσχα 2017), όπως προκύπτει από την με αριθμό 11 569Β/24-4-2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Γεωργίου Κώτσαρη. Περαιτέρω, η ως άνω ανακοπή αρμόδια καθύλη και κατά τόπο φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 632 παρ. 1 και 2 και 584 ΚΠολΔικ, όπως αυτά ισχύουν πλέον μετά την τροποποίηση και αντικατάσταση τους με τις διατάξεις του Ν.4335/2015, εφόσον η ανακοπή του 632 ασκήθηκε μετά την 1-1-2016 (άρθρο 9 παρ.2 και 3 του Ν.4335/2015), με την προκειμένη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ., 632 παρ.2 εδ.τελευταίο ΚΠολΔικ). Επομένως πρέπει η ως άνω ανακοπή να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της. Να σημειωθεί δε. ότι, εφόσον το ανακόπτον, δεν έχει  ιεραρχήσει τους περισσότερους λόγους της ανακοπής του (με επικουρική σώρευση), οι περισσότεροι λόγοι ελέγχονται με τη σειρά που επιβάλλει η ευχέρεια και η ταχύτητα της διαγνώσεως, χωρίς να δεσμεύεται το Δικαστήριο από τη σειρά της παραθέσεως τους στο δικόγραφο της ανακοπής ( ΑΠ 288/1986 Δνη 27-86).
Επειδή για την έκδοση διαταγής πληρωμής, κατά τόπον αρμόδιος είναι ο δικαστής του δικαστηρίου της γενικής δωσιδικίας του καθ" ου η αίτηση οφειλέτου ή άλλης ειδικής δωσιδικίας, αλλά και του τόπου εκδόσεως της συναλλαγματικής ή του γραμματίου εις διαταγή ή επιταγής, ως και του τόπου πληρωμής ή της αποδοχής των δύο πρώτων τίτλων ή και του τόπου που δικαιούται να εισπράξει την απαίτηση ο δανειστής και αιτών την έκδοση της διαταγής πληρωμής, κατά το άρθρο 321 ΑΚ. Συνεπώς, το αρμόδιο δικαστήριο προσδιορίζεται από το δανειστή, ο οποίος μεταξύ των ενδεχομένως πολλών τοπικών αρμοδίως δικαστηρίων επιλέγει εκείνο από τον δικαστή του οποίου ζητεί την έκδοση διαταγής πληρωμής και το οποίον καθίσταται ως εκ τούτου κατά την κρατούσα γνώμη και αποκλειστικά κατά τόπο αρμόδιο και για την εκδίκαση της κατ' αυτής ανακοπής των άρθρων 632 ή 633 ΚΠολΔ, διότι ο αιτών την έκδοση διαταγής πληρωμής, διά της υποβολής της αιτήσεως σε έναν από τους περισσότερους αρμοδίους κατά τόπον δικαστές, ασκεί συγχρόνως και το δικαίωμα επιλογής, που έχει ως ενάγων δανειστής, διά την τυχόν μετέπειτα διαδικασία επί της ανακοπής, κατά την οποία οι διάδικοι έχουν την ιδία δικονομική θέση, δηλαδή ο μεν καθ' ου η ανακοπή τη θέση του ενάγοντος, ο δε ανακόπτων την θέση εναγομένου. Για τους άνω λόγους, η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να ασκείται ενώπιον του δικαστηρίου στο οποίο ανήκει ο δικαστής, που εξέδωσε την διαταγή πληρωμής, αλλ' ο καθ' ου η διαταγή πληρωμής δεν εγκαταλείπεται εις την αυθαίρετη και ανεξέλεγκτη επιθυμία του δανειστού, διότι, αν ο δικαστής που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής ήταν αναρμόδιος κατά τόπον, δύναται για το λόγο αυτό να ζητήσει με ανακοπή την ακύρωση της διαταγής πληρωμής (ΕΑ 4290/2002 ΔΕΕ 2004.294). Συνεπώς, η κατά τόπον αρμοδιότητα ρυθμίζεται κατά τις γενικές διατάξεις και χωρεί και συμφωνία περί παρεκτάσεως αρμοδιότητας (Ποδηματά εις Κεραμέως κ λπ. Ερμηνεία ΚΠολΔ άρθρο 625 αριθ. 2 επ.), η εκ της οποίας δωσιδικία κατά τον κανόνα του άρθρου 44 ΚΠολΔ είναι αποκλειστική. Η έλλειψη τοπικής αρμοδιότητος του δικαστού που εκδίδει τη διαταγή πληρωμής, δύναται να επιφέρει μετά από ανακοπή την ακύρωση της παρά τούτο εκδοθείσης διαταγής πληρωμής (ΑΠ 497/1993 ΕλΔ 35,1290). Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 42, 43, 44 ΚΠολΔ προκύπτει ότι επί διαφορών, ακόμη και μελλοντικών, που έχουν περιουσιακό αντικείμενο, τακτικό δικαστήριο που δεν είναι αρμόδιο είναι δυνατόν να καταστεί αρμόδιο, εάν υπάρχει έγγραφος συμφωνία των διαδίκων και αναφέρεται σε ορισμένη έννομη σχέση από την οποίαν θα προέλθουν ο, διαφορές (ΕφΑΘ 2138/1993 ΕλΔ 35,443). Η περί παρεκτάσεως συμφωνία είναι δυνατό να διατυπούται στο αποδεικτικό της απαιτήσεως έγγραφο ή στο σώμα του αξιόγραφου βάσει του οποίου εκδίδεται η διαταγή πληρωμής.
Με τον δεύτερο λόγο ....
της ανακοπής της η ανακόπτουσα εταιρία ισχυρίζεται ότι η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε από Δικαστή κατά τόπο αναρμοδίου Δικαστηρίου. Ο λόγος αυτός είναι νόμιμος και πρέπει να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική του  βασιμότητα.
Από τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλουντα και όσα ανέπτυξαν προφορικά και γραπτά οι ττληρεξούσιοι δικηγόροι αυτών, αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα: Η ανακοπτόμενη με αριθμό 5047/2017 διαταγή πληρωμής δυνάμει της οποίας το ανακόπτον νοσοκομείο υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθης εταιρία το ποσό των 9734 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων εκδόθηκε με βάση τα ακόλουθα έγγραφα: α) τις υπ'αριθμ. 66/2016 και 32/2016 συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που υπογράφηκαν μεταξύ των διαδίκων μερών δυνάμει των οποίων η καθης εταιρία ανέλαβε την πλήρη συντήρηση - επισκευή ιατρικών μηχανημάτων, 2) έγγραφες τηλεομοιοτυπικά αποσταλλείσες στην καθης παραγγελίες του ανακόπτοντος ήτοι τις 288/2016 και 150/2016 υπογραφόμενες από τα αρμόδια όργανα αυτού και 3) τα υπ αριθμ. ΤΠΥ 001697/21-11-2016, ΤΟΥ 001698/21-11-2016 τιμολόγια της καθης από τα οποία προκύπτει η παραλαβή αυτών και των αναγραφόμενων σε αυτά υπηρεσιών από τους αρμόδιους υπαλλήλους του ανακόπτοντος. Στην προαναφερόμενη υπ'αριθμ. 66/2016 σύμβαση συντήρησης η οποία φέρει υπογραφή από τους νομίμους εκπροσώπους και των δύο διαδίκων μερών, προκύπτει ότι επ'αυτής ρητά αναφέρεται ότι «επί διαφωνίας η διαφορά θα λύεται από τα ελληνικά δικαστήρια και συγκεκριμένα τα δικαστήρια της ...........». Επομένως, κατά τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη, η σύμβαση παρεκτάσεως, εφόσον περιβλήθηκε τον έγγραφο συστατικό τύπο, είναι έγκυρη. Δεδομένου δε ότι η ένδικη  διαταγή πληρωμής εκδόθηκε με βάση  την ανωτέρω με αριθμό 66/2016 σύμβαση αλλά και την με αριθμό 32/2016 σύμβαση στην οποία όμως δεν υπάρχει ρητή σύμβαση παρέκτασης, θα πρέπει για το ενιαίο της κρίσης και την οικονομία της δίκης να θεωρηθεί ότι κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο για την έκδοση διαταγής πληρωμής με βάση τις ανωτέρω δύο συμβάσεις είναι ο Δικαστής του Ειρηνοδικείου ............ Συνεπώς ο σχετικός λόγος της ανακοπής, με τον οποίο η ανακόπτουσα προβάλει ότι η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής είναι άκυρη ως εκδοθείσα από αναρμόδιο κατά τόπον Δικαστή, είναι βάσιμος.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνε. δεκτός ως βάσιμος και κατ' ουσία ο ανωτέρω λόγος της ανακοπής, μετά την παραδοχή του οποίου παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της και πρέπει να γίνε. δεκτή η κρινόμενη ανακοπή και να ακυρωθεί η με αριθμό 5047/201 1 διαταγή πληρωμής του Δικαστηρίου αυτού. Τα δικαστικά έξοδα της ανακόπτουσας θα επιβληθούν σε βάρος της καθ' ής Π ανακοπή όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτ.κό (άρθρο 176 ΚΠολΔ), κατόπιν ταυτόσημου αιτήματος της ανακόπτουσας.
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται την ανακοπή κατά της με αριθμό 5047/2017 διαταγής πληρωμής.
Ακυρώνει την με αριθμό 5047/2017 διαταγή πληρωμής της Δικαστού του Ειρηνοδικείου Αθηνών...

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΑΡΑΓΕ ΤΙ ΛΕΕΙ;

   Ο άνθρωπος κατάργησε με μία φράση όχι τις κοινωνικές αλλαγές που έφεραν τα κομμουνιστικά καθεστώτα (όπως προφανώς αποσκοπούσε να εννοηθεί) αλλά τις διακηρύξεις της ΑΣΤΙΚΗΣ επανάστασης στην Γαλλία το έτος 1789. 
    Πολύ φιλελεύθερος πράγματι...



.................

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

7539/2017 ΚΑΙ 7540/2017 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ: 1)Η ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΦΑΚΕΛΛΟ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ, ΔΕΝ ΕΠΙΣΥΡΕΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ, ΠΑΡΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΗ, 2) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ Ή ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ,ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΈΠΕΙ Ο Ν.2145/1993 , 3) Η ΥΠΑΓΩΓΗ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΣΤΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ 3301/2004 ΚΑΙ 3867/2010 ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ , 4) ΕΠΙ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΟΦΕΙΛΗΣ ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΥΤΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΙ, Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ (ΟΠΩΣ ΤΩΝ ΤΌΚΩΝ) ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟΤΕΛΩΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ ΣΥΜΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ. ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΑΟΡΙΣΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΝΠΔΔ, ΔΙΟΤΙ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΥΠ' ΟΨΗ ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, 5)ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΔ 166/2003 ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΚΩΝ ΚΑΤΑ ΝΠΔΔ, 6) ΣΤΑ ΝΠΔΔ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 22 ΤΟΥ Ν. 3693/1957 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ ,ΓΙΑΤΙ Η ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΣΚ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΕΦΕΣΕΩΝ
Αριθμός απόφασης 7539/2017
Αριθμός κατάθεσης έφεσης 8767/165/2014
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών
Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Βασίλειο Παπαθανασίου. Πρόεδρο Πρωτοδικών, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών, και τη Γραμματέα. Αναστασία Παππά.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του. στις 3 Φεβρουαρίου 2017. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του εκκαλούντος: Του εδρεύοντος στη Χαλκίδα (οδός Γαζέπη αρ. 47) ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας», όπως νόμιμα εκπροσωπείται, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του. Ιωάννη Δρίτσουλα (AM ΔΣΑ 25450) με δήλωση κατ' άρθρο 242§2 ΚΠολΔ.
Της εφεσίβλητης: Της εδρεύουσας στο Γέρακα Αττικής (οδοί Καβάβη και Καρκαβίτσα αρ. 1) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΕ» (ΑΦΜ 094284004), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, την  οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της  Εμμανουήλ Τσαλικίδης (AM ΔΣΑ 14925).
Το εκκαλούν με την από 10-12-2012 ανακοπή του  που άσκησε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας. ζήτησε να γίνει αυτή δεκτή. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την 852/2013 απόφασή του, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, απέρριψε την ανακοπή.
Το εκκαλούν, με την από 10-1-2014 έφεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, που έχει κατατεθεί στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Κρωπίας (αριθμός έκθεσης κατάθεσης 9/21-1-2014). προσέβαλε την παραπάνω απόφαση. Η ως άνω έφεση προσδιορίστηκε (αριθμός έκθεσης κατάθεσης 8767/165/2014) για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της από και  γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης αναφέρθηκε στις προτάσεις της και ζήτησαν να γίνουν αυτές δεκτές, ο δε πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος δεν εμφανίστηκε, αλλά παραστάθηκε με δήλωση κατ' άρθρο 242§2 ΚΠολΔ και προκατέθεσε προτάσεις.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
    Η κρινόμενη έφεση κατά της 852/2013 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία (υπό το δίκαιο που ίσχυε προ του Ν. 4335/2015) επί ανακοπής του εκκαλούντος κατά της 1567/2012 διαταγής πληρωμής της Ειρηνοδίκη Κρωπίας. έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495§§1, 2 και 4, 511, 513. 516 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω από το Δικαστήριο αυτό. που είναι καθ" ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρο 17Α ΚΠολΔ). ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, κατά την προσήκουσα ειδική διαδικασία των άρθρων 643 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ. όπως ίσχυαν πριν το Ν. 4335/2015, δεδομένου ότι η από 10-12-201-2 ανακοπή του εκκαλούντος ασκήθηκε μετά τις 2-4-2012, και όχι κατά την τακτική διαδικασία, την οποία εφάρμοσε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, χωρίς όμως να παρίσταται ανάγκη εξαφάνισης για το λόγο αυτό της εκκαλούμενης απόφασης, καθώς τούτο δεν επιβάλλει η τήρηση της προσήκουσας διαδικασίας (βλ. ΕφΘεσ 2492/2001 ΝΟΜΟΣ. Μ. Μαργαρίτη. ΕρμΚΠολΔ άρθρο 535 αρ. 3).
Το εκκαλούν με την από 10-12-2012 ανακοπή του ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας ζήτησε την ακύρωση της εκδοθείσας σε βάρος του 1567/2012 διαταγής πληρωμής της Ειρηνοδίκη Κρωπίας, που εκδόθηκε μετά από αίτηση της εφεσίβλητης, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει σ' αυτή το ποσό των 11.134.16 € με τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους με το ΠΔ 166/2003, από την 61η ημέρα από την έκδοση των αναφερόμενων σ’ αυτή πρωτοκόλλων παραλαβής των πωλουμένων στο εκκαλούν προιοντων. για τους, για τους λόγους που αναφέρονται στο δικόγραφο της ανακοπής. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την 852/2013 εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε την ανακοπή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται το εκκαλούν με την κρινόμενη έφεσή του. για τους λόγους που εκτίθενται σ' αυτήν και ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση και να γίνει δεκτή η ανακοπή του.
   Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 626 παρ. 3 και 632 παρ. 1 ΚΠολΔ. όπως ίσχυαν πριν το Ν. 4335/205. προκύπτει ότι μεταξύ των διαδικαστικών προϋποθέσεων για την έκδοση της διαταγής πληρωμής είναι η επισύναψη στην αίτηση για την έκδοσή της και όλων των εγγράφων, από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το περιεχόμενο της, αντίγραφα των οποίων παραμένουν υποχρεωτικά στη γραμματεία του δικαστηρίου μέχρι την πάροδο της άσκησης της προθεσμίας ανακοπής, ώστε να μπορεί ο καθ' ου να λάβει γνώση αυτών (ΑΠ 376/2002 ΝΟΜΟΣ). Αν ο αιτών δεν άφησε στη γραμματεία του δικαστηρίου αντίγραφα των εγγράφων (και για την ταυτότητα του νομικού λόγου αν από παραδρομή άφησε αντίγραφα άλλων εγγράφων), πράγμα που έπρεπε να επιμεληθεί ο γραμματέας του δικαστή, η διαταγή πληρωμής δεν είναι άκυρη εκ μόνου το λόγου αυτού, αφού στις εν λόγω διατάξεις δεν προβλέπεται σχετική κύρωση, ενδεχομένως όμως να ανακύψουν σοβαρές δυσχέρειες για τον οφειλέτη να ασκήσει ανακοπή που θα αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο των ακυροτήτων του άρθρου 159 αρ. 3 ΚΠολΔ. δηλαδή με την επίκληση από τον ανακόπτοντα βλάβης (άρθρο 160 ΚΠολΔ) που δεν μπορεί να αποκατασταθεί αλλιώς παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας, ή των άρθρων 450 επ. ΚΠολΔ για την επίδειξη εγγράφων (Μ. Μαργαρίτης, ΕρμΚΠολΔ. άρθρο 626 αρ. 13 επ.).
Με τον πρώτο λόγο της έφεσής του το εκκαλούν παραπονείται ότι κατ' εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμο τον πρώτο λόγο της ανακοπή^ του. με τον οποίο επικαλέστηκε ότι η εφεσίβλητη δεν επισύναψε στην αίτηση για την έκδοση της προσβαλλόμενης 1567/2012 διαταγής πληρωμής της Ειρηνοδίκη Κρωπίας τα αναφερόμενα στο σώμα της τιμολόγια, που αποδείκνυαν την απαίτησή της. αλλά τα αναφερόμενα στο δικόγραφο της ανακοπής της τιμολόγια, που είναι διαφορετικά από αυτά. στα οποία στηρίζεται η αίτησή της και φέρεται να αποδεικνύουν την απαίτησή της. Ο ως άνω λόγος, ωστόσο, τυγχάνει απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθώς από το σύνολο των επικαλούμενων και προσκομιζόμενων από τους διαδίκους εγγράφων και τις αναφερόμενες στη συνέχεια ειδικά ομολογίες των διαδίκων, αποδεικνύεται ότι η εφεσίβλητη επισύναψε στην αίτηση για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής τα αναφερόμενα στην αίτησή της 2267/12-3-2009, 2326/18-3-2009, 2370/19-3-2009, 2447/3-4-2009, 2571/5-5-2009, 2601/11-5-2009, 2803/17-6-2009, 2811/19-6-2009, 3146/24-8-2009, 3192/3-9-2009, 3243/18-9-2009, 3291-3292/28-9-2009 και 3760/29-12-2009 τιμολόγια πώλησης, όπως άλλωστε βεβαιώνεται ειδικώς στο σώμα της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής από την Ειρηνοδίκη, που την εξέδωσε, χωρίς δε η ως άνω διαταγή να προσβάλλεται ως προς το προαναφερόμενο περιεχόμενο της από το εκκαλούν ως πλαστή (άρθρο 438 ΚΠολΔ). Εξάλλου, το γεγονός ότι. όπως συνομολογεί και η εφεσίβλητη, από παραδρομή της ιδίας και παράλειψη του γραμματέα της Ειρηνοδίκη αφέθηκαν στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Κρωπίας αντίγραφα διαφορετικών τιμολογίων δεν καθιστά την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής άκυρη, καθώς μάλιστα το εκκαλούν δεν επικαλείται από την παραδρομή και παράλειψη αυτή δικονομική βλάβη, που δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά, παρά μόνο με την απαγγελία της ακυρότητας. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έστω διαφορετική αιτιολογία, απέρριψε τον πρώτο λόγο της ανακοπής του ως αβάσιμο, κατέληξε σε ορθό διατακτικό. Συνεπώς, αφού αντικατασταθούν οι αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το προαναφερόμενο προσβαλλόμενο κεφάλαιο της εκκαλουμένης για τον προαναφερόμενο λόγο της ανακοπής του εκκαλούντος ...

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΥΠ' ΑΡΙΘΜΌ 261/2017 ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ- ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΑΙΤΗΣΗΣ- ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΑΟΡΙΣΤΙΑΣ -ΕΝΝΟΙΑ ΔΟΛΙΑΣ ΠΕΡΙΕΛΕΥΣΗΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ- ΕΝΝΟΙΑ ΜΟΝΙΜΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΣΥΜΦΟΡΗ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥΣ

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ
 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ! ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΑΚΕΛΛΟΥ 34/2014
Αριθμός απόφασης  261/2017
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Λαυρίου Παναγιώτα Γραμματικάκη και τη Γραμματέα Χαρίκλεια Χριστοδουλίδου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 9 Ιουνίου 2017, για να δικάσει μεταξύ:
Της αιτούσας: ...... συζύγου ........, το γένος .......και ........, κατοίκου ......, οδός ..... αρ. ....., με ΑΦΜ .........., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Εμμανουήλ Τσαλικίδη.
Των μετεχόντων στη δίκη πιστωτών, οι οποίοι κατέστησαν διάδικοι μετά τη νόμιμη κλήτευσή τους [άρθρα 5 ν.3869/2010 και 748 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.] και παρίστανται ως εξής: 1) Του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ» που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Ακαδημίας αρ.40 και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικολάου Καραγιάννη, 2) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ALPHA BANK Α.Ε.» που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Σταδίου αρ.40 και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Αγγελικής Μωυσίδου, 3) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.» που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Πειραιώς αρ.4 και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημητρίου Παχή, 4) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «GENIKI BANK» στη θέση της οποίας υπεισήλθε ως καθολική της διάδοχος η «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.» σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 61164/20-11-2014 εγκριτική απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης, τις διατάξεις του άρθρου 79 και των άρθρων 69-77 του Κ.Ν. 2190/1920 «περί ανωνύμων εταιρειών» σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν. 2515/1997 και των άρθρων 1 έως 5 του Ν. 2166/1993, που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Πειραιώς αρ.4 και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημητρίου Παχή, 5) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρεία με την επωνυμία «EFG EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.», η επωνυμία της  οποίας τροποποιήθηκε σε «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.», που εδρεύειστην Αθήνα, οδός Όθωνος αρ.8 και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο δικαστήριο.
Η αιτούσα με την από 14-01-2014 και με αριθ. κατάθεσης 34/23-01-2014 αίτησή της που απευθύνεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ζήτησε να γίνει δεκτή για όσους λόγους αναφέρονται σ' αυτήν. Για τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής ορίστηκε δικάσιμος η 26-02-2016 και μετά από αναβολές η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Κατά την συζήτηση της άνω αίτησης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν και προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.
Ακολούθησε η συζήτηση όπως αναφέρεται στα πρακτικά.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την με αριθμό 6.267Γ728-01-2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Δημητρίου Αράπη, που προσκομίζει και επικαλείται η αιτούσα, ακριβές αντίγραφο της αίτησής της με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 26-02-2016, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 24-10-2016, οπότε και αναβλήθηκε εκ νέου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην 5η των καθών η αίτηση-ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.». Επομένως, εφόσον αυτή δεν παραστάθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να δικασθεί ερήμην, πλην όμως η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (αρθρ. 754 παρ. 2 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Με την κρινόμενη αίτηση, η αιτούσα, επικαλούμενη έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των χρηματικών οφειλών της προς τις πιστώτριες, που αναφέρονται στην περιεχόμενη στην αίτηση αναλυτική κατάσταση, ζητά τη ρύθμιση των χρεών της και την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας της, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που υποβάλλει και αφού ληφθούν υπόψη η περιουσιακή και οικογενειακή της κατάσταση που εκθέτει αναλυτικά, με σκοπό τη μερική απαλλαγή της απ' αυτά.
Η αίτηση με το παραπάνω περιεχόμενο και αιτήματα, αρμοδίως και παραδεκτώς φέρεται για συζήτηση στο Δικαστήριο αυτό, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (αρθ 3 του Ν 3869/2010 σε συνδυασμό με τα αρθ. 739 επ. ΚΠολΔ) καθόσον από την αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου στα τηρούμενα αρχεία προέκυψε ότι δεν εκκρεμεί άλλη όμοια αίτηση της αιτούσας, ούτε έχει εκδοθεί απόφαση για ρύθμιση και απαλλαγή από τις οφειλές της. Περαιτέρω, η αίτηση είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 5, 8, 9 του Ν.3869/2010, όπως αυτά ισχύουν μετά την τροποποίηση τους από τον Ν 4161/2013 και συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου ότι έχουν κατατεθεί τα γραμμάτια προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής και δεν έχει επιτευχθεί προδικαστικός συμβιβασμός μεταξύ της αιτούσας και των πιστωτών. Οι παρασταθέντες κατά τη συζήτηση πιστωτές, με προφορικές δηλώσεις των πληρεξουσίων δικηγόρων τους που καταχωρήθηκαν στα πρακτικά και με τις νομότυπα κατατεθείσες προτάσεις τους, αρνήθηκαν την αίτηση ως αβάσιμη, προς απόκρουσή της δε, πρότειναν παραδεκτά Α) την ένσταση αοριστίας της αίτησης, η οποία είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, καθόσον η υπό κρίση αίτηση είναι ορισμένη, καθόσον περιέχει όλα τα κατά νόμο απαιτούμενα στοιχεία (άρθ. 4 παρ. 1 Ν.3869/2010), και συγκεκριμένα η αιτούσα αναφέρει :1) ότι είναι φυσικό πρόσωπο και βρίσκεται σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, 2) έλλειψη στο πρόσωπο της πτωχευτικής ικανότητας, 3) κατάσταση της περιουσίας και των εισοδημάτων της, 4)κατάσταση των πιστωτών της και των απαιτήσεών τους, 5) σχέδιο διευθέτησης των οφειλών της και 6) αίτημα ρύθμισης αυτών με σκοπό την προβλεπόμενη από το νόμο απαλλαγή της, δεδομένου ότι πέραν των παραπάνω κανένα άλλο στοιχείο δεν απαιτείται για το ορισμένο της αίτησης, τα αναφερόμενα δε από τις πιστώτριες ως ελλείποντα στοιχεία, δεν αποτελούν στοιχεία του ορισμένου της αίτησης και είναι αντικείμενα απόδειξης και ανταπόδειξης κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας και ειδικότερα των όρων της υπαγωγής της αιτούσας στη ρύθμιση του Ν.3869/2010, και Β) δόλιας περιέλευσης της αιτούσας σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμής των οφειλών της, για το λόγο ότι, όταν ανέλαβε τα δάνειά της, τελούσε σε πλήρη γνώση της αδυναμίας αποπληρωμής τους. Επί της ένστασης αυτής σημειώνονται τα ακόλουθα: Τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν στον λεγόμενο «υπεύθυνο δανεισμό» των οφειλετών τους και ως εκ τούτου, υποχρεούνται να εξετάζουν την πιστοληπτική ικανότητα του κάθε υποψήφιου οφειλέτη να ανταπεξέλθει στις συμβατικές του υποχρεώσεις, εξυπηρετώντας τις πληρωμές του. Συνεπώς, αναγνωρίζεται ένα είδος συνευθύνης και συνυπαιτιότητας των δανειστών, καθώς δεν νοείται δολιότητα του δανειολήπτη με μόνη την ανάληψη δανειακής υποχρέωσης, της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής, αλλά απαιτείται και η από τον δανειολήπτη πρόκληση άγνοιας της επισφάλειας στους πιστωτές (ΕιρΘηβών 2/2011, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ). Δολιότητα, επομένως, θα μπορούσε να νοηθεί μόνον εάν ο δανειολήπτης εξαπάτησε τους υπαλλήλους του πιστωτικού ιδρύματος προσκομίζοντας πλαστά στοιχεία ή αποκρύπτοντας υποχρεώσεις του που δεν έχουν καταχωρηθεί στις από τις τράπεζες αξιοποιούμενες βάσεις δεδομένων της οικονομικής συμπεριφοράς των πελατών τους (βλ. σχετικά Αθ. Κρητικού Ρύθμιση των: οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων έκδοση 2012 σελ- 57, ΕιρΚαλυμν 1/2012 ΝοΒ 2012.563, ΕΙρΜουδ2/2012, ΕιρΑλμωπ 60/2012, ΕιρΝ. Ιωνίας 4/2011, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ), πραγματικά περιστατικά που, στην προκείμενη περίπτωση, δεν επικαλούνται οι ενιστάμενοι πιστωτές. Επιπλέον, αν κατά την εξέταση της πιστοληπτικής ικανότητας του υποψήφιου δανειολήπτη διαπιστωθεί από το πιστωτικό ίδρυμα ότι εκείνος αδυνατεί ν' ανταπεξέλθει στις συμβατικές του υποχρεώσεις, εξυπηρετώντας τις πληρωμές του, πρέπει, στα πλαίσια της ασφάλειας των συναλλαγών, να απέχει (το πιστωτικό ίδρυμα) από το δανεισμό (να μην καταρτιστεί η σύμβαση) σε βάρος, έστω, των οικονομικών του συμφερόντων (ΕιρΛαρ 78/2013 ό.π. με εκεί παραπομπές). Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η εν λόγω ένσταση είναι απορριπτέα ως αόριστη. Περαιτέρω, το ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ και η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ προέβαλλαν την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της αιτούσας, ισχυριζόμενες ειδικότερα ότι η αιτούσα, επικαλούμενη αδυναμία εξόφλησης των οφειλών της, αιτείται την υπαγωγή της τις διατάξεις του Ν. 3869/2010 και την απαλλαγή της από το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών της, καταφανώς σε βάρος των συμφερόντων των πιστωτών της. Με αυτό το περιεχόμενο, η ένσταση αυτή είναι μη νόμιμη, καθόσον η κατάχρηση δικαιώματος ρυθμίζεται υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 281 Α. Κ. που δεν συντρέχουν στους ισχυρισμούς των εν λόγω πιστωτών....

3195/2017 ΚΑΙ 3194/2017 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ- ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ: ΒΑΣΙΚΕΣ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ - ΕΝΝΟΙΑ ΜΟΝΙΜΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΝΝΟΙΑ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ- ΣΚΟΠΟΣ Ν. 3829/2010 Η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ 1) ΣΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΗ , Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ 2) ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΉΣ ΤΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ Ή ΚΑΙ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΜΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΘΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ- ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ- ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΥΡΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ - ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ.

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ




ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 3195/2017
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Αικατερίνη Λούκου, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών και τη Γραμματέα Δέσποινα Ασλανίδου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 24 Ιανουαρίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ : ............ (.....) ........ (.......) του......., κατοίκου ., οδός ........... και ., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Εμμανουήλ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ.
ΤΗΣ ΠΙΣΤΩΤΡΙΑΣ του αιτούντος ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Όθωνος 8, νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία, μετά την κατ' άρθρο 748 § 3 ΚΠολΔ (σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του Ν. 3869/2010) διάταξη του αρμοδίου δικαστού, περί κλητεύσεως αυτής, κατέστη διάδικος και μετέχει στη δίκη, παρισταμένης δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Βασιλικής ΦΡΑΓΚΟΥ.
Ο αιτών ζητά να γίνει δεκτή στο σύνολο της η από 29-4-2013 αίτηση του που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό έκθεσης ..... και της οποίας αρχικά ορίσθηκε δικάσιμος η........, κατά την οποία η συζήτησή της αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, λόγω της αποχής των δικηγόρων.
Αφού εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, ακολούθησε συζήτηση όπως αυτή αναφέρεται στα πρακτικά της παρούσης. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αιτούντος ανέπτυξε και προφορικά τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν αυτοί δεκτοί, ενώ η πληρεξούσια δικηγόρος της ανωτέρω πιστώτριας αιτήθηκε την απόρριψή της.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ 
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη αίτηση ο αιτών, ζητεί λόγω μόνιμης αδυναμίας εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, να ενταχθεί στις ευνοϊκές ρυθμίσεις του Ν. 3869/2010, για ρύθμιση και απαλλαγή από απαιτήσεις που διατηρεί σε βάρος του η ανωτέρω πιστώτρια του, κατά το προτεινόμενο από αυτόν σχέδιο διευθέτησης των οφειλών του. Τέλος, ζητά, την εξαίρεση από την ρευστοποίηση της περιγραφόμενης στην ένδικη αίτηση κύριας κατοικίας του και συγκεκριμένα του ανήκοντος σ'αυτόν ποσοστό των 50% εξ αδιαιρέτου επ αυτής, καθώς και την επιβολή στην καθ ης, της εν γένει δικαστικής του δαπάνης.
Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινομένη αίτηση, εισάγεται αρμοδίως καθ'ύλην και κατά τόπον ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου της περιφέρειας της κατοικίας του αιτούντος κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 Ν. 3869/2010). Για το παραδεκτό της έχουν προσκομισθεί νομίμως η βεβαίωση, η προβλεπόμενη(κατά τον χρόνο κατάθεσης της αιτήσεως), από το άρθρο 2 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, περί αποτυχίας της απόπειρας εξωδίκου συμβιβασμού την 29-4-2013 (βλ. σχετική βεβαίωση του αρμόδιου φορέα, ήτοι του πληρεξούσιου δικηγόρου του Εμμανουήλ Τσαλικίδη), καθώς και η από 29-4-2013 υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος για την ορθότητα και πληρότητα των καταστάσεων: α) της περιουσίας του και των εισοδημάτων του ίδιου και της συζύγου του, β) των πιστωτριών του και των απαιτήσεων τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, καθώς και γ) της μη υπάρξεως μεταβιβάσεων εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων του κατά την τελευταία τριετία[σημ. έχει υποβάλει και την από 1-2-2016 Υπεύθυνη Δήλωση (επικαιροποιημένη)]. Περαιτέρω, από την αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου και τα τηρούμενα αρχεία, προέκυψε ότι δεν εκκρεμεί άλλη σχετική αίτηση του αιτούντος, ούτε έχει εκδοθεί προγενεστέρως απόφαση για τη διευθέτηση των οφειλών του με απαλλαγή του από υπόλοιπα χρεών (βλ. την υπ'αριθμ. 55/8-2-2017 Βεβαίωση της Γραμματέας του τμήματος Ρύθμισης Οφειλών του Ειρηνοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 2 Ν. 3869/2010). Περαιτέρω, η ένδικη αίτηση, στην οποία περιλαμβάνονται και τα στοιχεία του άρθρου 4 παρ. 1 Ν. 3869/2010, είναι ορισμένη—απορριπτόμενης, επομένως, ως ουσιαστικά αβάσιμης της ένστασης περί αοριστίας αυτής—και νόμιμη, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 8, 9 και 11 του ιδίου νόμου.
Εφόσον λοιπόν δεν επιτεύχθηκε δικαστικός συμβιβασμός μεταξύ του αιτούντος και της πιστώτριάς του, πρέπει η αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της, δεδομένου ότι κατεβλήθησαν τα νόμιμα τέλη συζητήσεως.
Από την συνεκτίμηση και την συγκριτική αξιολόγηση των στοιχείων της δικογραφίας και δη από την ανωμοτί κατάθεση του αιτούντος που εξετάστηκε στο ακροατήριο, και η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, από τα έγγραφα που προσκομίζονται μετά επικλήσεως, τα οποία λαμβάνονται υπ'όψιν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, από τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 336 παρ. 4 του ΚΠολΔ το Δικαστήριο λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη του και χωρίς απόδειξη, και τα οποία χρησιμοποιούνται από το Δικαστή για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ήτοι συμπερασμάτων συναγόμενα από τον δικαστή κατά τους κανόνες της λογικής και της ανθρώπινης εμπειρίας και σε συνδυασμό με την διάταξη του άρθρου 261 του ΚΠολΔ, αλλά και σε συνάρτηση προς το περιεχόμενο της κρινόμενης αίτησης αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Ο αιτών—ο οποίος στερείται της πτωχευτικής ικανότητας, αφού δεν έχει εμπορική ιδιότητα— -είναι ηλικίας σήμερα 49 ετών, γεννηθείς την 9-4-1968, έγγαμος με την ............... και πατέρας μίας ενήλικης θυγατέρας(1-11-1995) και μίας ανήλικης(27-2-2000). Εργάζεται ως συντηρητής κτιρίου στην εταιρεία με την επωνυμία «..........» αντί καθαρών μηνιαίων αποδοχών ανερχόμενων σε 952,31 ευρώ, ενώ η σύζυγος του ουδέποτε εργάσθηκε, οι δε μηνιαίες δαπάνες των βασικών βιοτικών αναγκών του αιτούντος και της οικογένειάς του, ανέρχονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στο ποσό των 1.334,00 ευρώ (μηνιαίες εύλογες δαπάνες διαβίωσης για δύο ενήλικες με ένα ανήλικο τέκνο και ένα εξαρτώμενο ενήλικο τέκνο). Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι τα μοναδικά περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος είναι τα κάτωθι περιγραφόμενα: Α) ένα διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου πολυκατοικίας κειμένης στην ..............., επί των οδών ............. και ........., επιφανείας 78,95 τ.μ., έτους κατασκευής 1977, επί του οποίου έχει κυριότητα σε ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, η δε αντικειμενική αξία του ποσοστού του ανέρχεται σε 35.811,72 ευρώ και το οποίο αποτελεί το μοναδικό ακίνητο του οφειλέτη-αιτούντος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κύρια κατοικία, της οποίας αιτείται την εξαίρεση από τη ρευστοποίηση. Επομένως, η αντικειμενική της αξία δεν υπερβαίνει το όριο του αφορολογήτου ποσού για έγγαμο φορολογούμενο, όπως ο αιτών, που ανέρχεται σε 250.000,00 ευρώ προσαυξημένο κατά 50%, ήτοι 375.000,00 ευρώ, με περαιτέρω προσαύξηση κατά 25.000 ευρώ για το ανήλικο τέκνο, όπως απαιτεί ο νόμος για την εξαίρεσή της από την εκποίηση ΚΑΙ Β) το υπ'αριθμ. κυκλοφορίας ...........αυτοκίνητο, κυβισμού 1595 cc, έτους πρώτης κυκλοφορίας 1995 και εκτιμώμενης αξίας ανερχομένης σε 2.000,00 ευρώ, του οποίου είναι κύριος σε ποσοστό 100% και το οποίο δεν είναι επιδεκτικό ρευστοποίησης, κατά τρόπο που να παρέχει την προσδοκία απολήψεως αναλόγου ανταλλάγματος, λόγω της μηδαμινής του αξίας, της παλαιότητάς του και του μειωμένου αγοραστικού ενδιαφέροντος εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα μας, που έχει ως αποτέλεσμα την δραματική συρρίκνωση των εισοδημάτων των πολιτών της, ήτοι κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν αξίζει να εκποιηθεί για τον παραπάνω σκοπό, καθόσον, λαμβανομένων υπόψη των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δεν υπολογίζεται πως θα μπορέσει να επιτευχθεί τίμημα, που θα επιφέρει κάποια έστω και στοιχειωδώς σοβαρή βελτίωση της θέσης της πιστώτριας του αιτούντος, σε συνδυασμό δε με τα ανωτέρω εκτιθέμενα, καθώς και με τα έξοδα της όλης διαδικασίας εκποίησης ((αμοιβή εκκαθαριστή, έξοδα δημοσιεύσεων κλπ), καθιστούν μη απαραίτητη την ρευστοποίηση του(βλ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Γ. ΚΡΗΤΙΚΟΥ, ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΕΚΔΟΣΗ 2012, ΣΕΛ. 207 (παρ.1 και 2), αλλά και την ΕΙΡ ΠΕΙΡ 86/2011(αδημ.) και την ΕΙΡ ΠΕΙΡ 84/2011(αδημ.)). Ο αιτών, λοιπόν λόγω της συρρίκνωσης των εισοδημάτων του, αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις του, εξαιτίας του οποίου γεγονότος και σε συνδυασμό με την σοβαρή οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας και τον υψηλό κόστος ζωής που επιβαρύνει τις ανάγκες διαβίωσής του, οικονομικά προβλήματα που ανατρέπουν οικονομικούς και οικογενειακούς προγραμματισμούς, οδηγήθηκε στο σημείο να αδυνατεί να ανταποκριθεί στις συμβατικές του υποχρεώσεις προς την καθ'ης-πιστώτρια, με αποτέλεσμα να περιέλθει χωρίς δική του υπαιτιότητα σε μόνιμη[η αδυναμία πληρωμών καθορίζεται με βάση τη σχέση οφειλών και παροντικής ρευστότητος, αφού  ληφθεί υπόψη και η προβλεπόμενη για το εγγύς μέλλον εξέλιξη της ρευστότητος του οφειλέτη. Εφόσον η σχέση αυτή είναι αρνητική με την έννοια ότι η ρευστότητα του δεν του επιτρέπει να ανταποκριθεί στον όγκο των οφειλών του, υπάρχει μόνιμη αδυναμία πληρωμών] και διαρκή αδυναμία να πληρώσει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές οφειλές του, οι οποίες δεν έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν την υποβολή της υπό κρίση αίτησης, θεωρούνται δε με την κοινοποίηση της αίτησης ληξιπρόθεσμες. Άλλωστε δεν νοείται δολιότητα του δανειολήπτη με μόνη την ανάληψη δανειακής υποχρεώσεως, της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής, αλλά απαιτείται και η από το δανειολήπτη πρόκληση άγνοιας της επισφάλειας στους πιστωτές, απορριπτομένης, επομένως, ως ουσιαστικά αβάσιμης της ένστασης περί δόλιας περιέλευσης σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών. Περαιτέρω, στην περίπτωση του Ν. 3869/2010, ο νομοθέτης εκκινεί, από την αφετηριακή βάση της προστασίας του οφειλέτη από τον κίνδυνο της κοινωνικής περιθωριοποιήσεώς του. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η περιθωριοποίηση ενός μεγάλου αριθμού υπερχρεωμένων οφειλετών επάγεται μείωση ή και εκμηδένιση της καταναλωτικής τους δυνάμεως με σημαντικές επιπτώσεις στην εύρυθμη λειτουργία μίας οικονομίας που (πλέον) στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό στην κατανάλωση αγαθών. Επομένως, η μέριμνα για τη διευθέτηση του φαινομένου της υπερχρεώσεως επιτάσσεται τόσο για λόγους δημοσίου συμφέροντος όσο και από την υποχρέωση σεβασμού της αξίας του οφειλέτη ως ανθρώπου. Η τελευταία επιτάσσει τη χορήγηση στον υπερχρεωμένο οφειλέτη μίας δεύτερης ευκαιρίας για την επάνοδο του στην οικονομική και κοινωνική ζωή, ήτοι, στα πλαίσια του γενικότερου πνεύματος του Ν.3869/2010, ο οποίος παρέχει τη δυνατότητα της ρύθμισης για το φυσικό πρόσωπο των χρεών του με απαλλαγή από αυτά, η οποία (ρύθμιση) βρίσκει νομιμοποίηση ευθέως στο ίδιο κράτος δικαίου που επιτάσσει να μην εγκαταλειφθεί ο πολίτης σε μία χωρίς διέξοδο και προοπτική κατάσταση, από την οποία, άλλωστε και οι πιστωτές δεν μπορούν να αντλήσουν κανένα κέρδος. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του αιτούντος προς την καθ'ης-πιστώτριά του ανέρχονται στα κάτωθι χρηματικά ποσά[δεν λαμβάνεται υπόψη η επικαιροποιημένη ανάλυση οφειλών, καθόσον δεν προκύπτει ότι τα στεγαστικά δάνεια έχουν εκτοκισθεί με το επιτόκιο ενήμερης οφειλής, όπως απαιτεί το άρθρο 6 παρ. 3 του Ν. 3869/2010)]: 1) στο ποσό των 33.145,09 ευρώ (κεφάλαιο 33.089,02 ευρώ, τόκοι 54,57 ευρώ και έξοδα 1,50 ευρώ), εκ της υπ'αρίθμ. 650000215398 συμβάσεως στεγαστικού δανείου, το οποίο είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένο με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας ως άνω κατοικίας του αιτούντος και 2) στο ποσό των 68.168,00 ευρώ (κεφάλαιο 67.916,83 ευρώ και τόκοι 251,17 ευρώ), εκ της υπ'αρίθμ. 650000218920 συμβάσεως στεγαστικού δανείου, το οποίο είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένο με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας ως άνω κατοικίας του αιτούντος. Υπό τις παραδοχές αυτές, η δυσμενής οικονομική κατάσταση του αιτούντος προφανώς έχει μόνιμο και διαρκή χαρακτήρα, χωρίς να διαφαίνεται αναπλήρωση των εισοδημάτων του από οποιαδήποτε άλλη πηγή, δεδομένου των γενικότερων δυσμενών οικονομικών συνθηκών που διέρχεται η χώρα μας, για τις οποίες δεν ευθύνεται ο ίδιος, αλλά και της ηλικίας του. Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, οι μηνιαίες καταβολές του αιτούντος προς την καθ'ης πιστώτρια του ορίζονται μηδενικές, καθόσον συντρέχει στο πρόσωπο του αιτούντος εξαιρετική περίσταση και συγκεκριμένα, ανεπαρκές εισόδημα για την κάλυψη στοιχειωδών βιοτικών αναγκών του, χωρίς επαναξιολόγηση, αφού δεν πρόκειται να βελτιωθεί η οικονομική του κατάσταση, ενώ η υποχρέωση καταβολής μηνιαίων δόσεων θα οδηγούσε σε εξαθλίωση του οφειλέτη-αιτούντος, γεγονός το οποίο θα παραβίαζε τη γενική αρχή του δικαίου κατά την οποία κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα (ΑΠ 288/2000 ΔΕΕ 2000, σελ. 743). Άλλωστε, η πιστώτρια του ή ο αιτών δύνανται, σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 4 του Ν. 3869/2010, να προβούν στην τροποποίηση της παρούσας αποφάσεως, εφόσον τούτο δικαιολογείται από μεταγενέστερα γεγονότα ή μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων του. Περαιτέρω, επειδή προβάλλεται αίτημα εξαίρεσης της κατοικίας του από την εκποίηση και συγκεκριμένα του ποσοστού των 50% εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας επ'αυτής, το οποίο-εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου-είναι υποχρεωτική για το Δικαστήριο (βλ. σε Κρητικό ο.π. σελ. 148, αριθ. 16), πρέπει η προπεριγραφόμενη κύρια κατοικία του αιτούντος και συγκεκριμένα το ανήκον σ'αυτόν ποσοστό των 50% εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας επ'αυτής, να εξαιρεθεί από την εκποίηση, κατά παραδοχή της σχετικής προτάσεως αυτού. Όπως δε προκύπτει, το 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας του αιτούντος και συγκεκριμένα του ανήκοντος σ'αυτόν ποσοστού, ανέρχεται στο ποσό των 28.649,38 ευρώ (35.811,72 ευρώ Χ 80%), ενώ το συνολικό του χρέος ανέρχεται σε 101.313,09 ευρώ, ήτοι υπερβαίνει το ποσό του 80% της αντικειμενικής αξίας του ποσοστού του. Κατόπιν τούτου, θα πρέπει να οριστούν μηνιαίες καταβολές για τη διάσωση του μοναδικού ακινήτου του οφειλέτη-αιτούντος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία (άρθρο 9 παρ. 2 τελευταίο εδάφιο του Ν. 3869/2010). Η αποπληρωμή του ποσού αυτού θα γίνει εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με σταθερό επιτόκιο, που θα ισχύει, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίο θα υφίσταται μέτρηση κατά τον χρόνο της καταβολής, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Θα ξεκινήσει μετά παρέλευση τεσσάρων (4) ετών από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης, ο δε χρόνος τοκοχρεωλυτικής εξόφλησης του ποσού αυτού πρέπει να οριστεί σε είκοσι (20) έτη, λαμβανομένου υπόψη του συνολικού χρέους του αιτούντος, της οικονομικής του δυνατότητας και της ηλικίας του. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της ρύθμισης, ο αιτών θα πρέπει να καταβάλει μηνιαίως το συνολικό ποσό των 119,37 ευρώ, και ειδικότερα: 1) για την εκ της υπ'αρίθμ. 650000215398 συμβάσεως στεγαστικού δανείου, απαίτηση, το ποσό των 39,05 ευρώ και 2) για την εκ της υπ'αρίθμ. 650000218920 συμβάσεως στεγαστικού δανείου, απαίτηση, το ποσό των 80,32 ευρώ.
Κατόπιν λοιπόν των ανωτέρω εκτιθέμενων, συντρέχει στο πρόσωπο του αιτούντος εξαιρετική περίσταση, γι' αυτό θα πρέπει η ένδικη αίτηση να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ" ουσίαν και κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 5 του Ν. 3869/2010 να οριστούν μηδενικές καταβολές, χωρίς επαναξιολόγηση, κατά τα αναλυτικώς ως άνω αναπτυχθέντα, εξαιρουμένης, κατά τα ως άνω, της εκποίησης της κύριας κατοικίας του και συγκεκριμένα του ποσοστού των 50% εξ αδιαιρέτου κυριότητας επ'αυτής, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Η απαλλαγή του αιτούντος από κάθε υφιστάμενο υπόλοιπο οφειλής έναντι του πιστωτή του θα επέλθει, σύμφωνα με το νόμο (άρθρο 11 παρ. 1 του Ν. 3869/2010), μετά την κανονική εκτέλεση των υποχρεώσεων που του επιβάλλονται με την παρούσα απόφαση. Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται, σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 8 του Ν. 3869/2010.
ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ....